Zobacz gdzie podróżowali Wikingowie

tutaj możesz zobaczyć większą wersję mapy.

Wikingowie zyskali reputację żądnych krwi wojowników, ale byli również dobrze podróżującymi handlarzami. Na tej interaktywnej mapie można zobaczyć, gdzie wikingowie podróżowali, jak handlowali i najeżdżali.

kliknij na mapę powyżej, aby dowiedzieć się więcej.

żagle pozwoliły Wikingom podróżować daleko

duży kawałek tkaniny na zawsze zmienił historię Europy i przekształcił Skandynawów w dobrze podróżujących Norsemenów. Żagle umożliwiły Wikingom wejście w świat handlu i wojny.

Wikingowie prawdopodobnie nawigowali obserwacjami:

  • gwiazdy, słońce i księżyc
  • znane zabytki
  • Współczesne Podróże opowiadane rymami i historiami
  • życie ptaków i obecność wielorybów
  • ich zmysły
  • pogoda w drodze do celu

Duńczycy, Norwegowie i Szwedzi tamtych czasów-około 700-1050 r. – również podróżowali drogą morską. Wiemy o tym, ponieważ ludzie z epoki żelaza mieszkający w Szwecji są znani z żeglowania w dół rosyjskich rzek. Ale żagle sprawiały, że mogły podróżować szybciej i pokonywać dłuższe dystanse, nawet na pełnym morzu.

„ludzie w wieku Wikingów wiedzieli o żaglach, przynajmniej od narodzin Chrystusa, ponieważ mieli kontakt z Rzymianami, którzy mieli żagle na swoich statkach. Dopiero około VII i VIII wieku żagiel został wprowadzony do Skandynawii”, mówi dr Morten Ravn, archeolog i kustosz z Muzeum statków Wikingów w Roskilde w Danii.

„nie wiemy, dlaczego wcześniej nie mieli żagli, być może po prostu zdecydowali się ich nie używać” – mówi Ravn, który uważa, że Norsemeni musieli wiedzieć o użyciu żagli w VII wieku.

z żaglem rozpoczął się okres historyczny, kiedy Nordyci dotarli aż do Morza Kaspijskiego, Gibraltaru, Islandii, Grenlandii i Ameryki.

Zaginiona historia żeglarstwa Nordyckiego

według Ravna badacze niewiele wiedzą o wykorzystaniu żagli i działalności morskiej w regionie nordyckim między IV A VIII wiekiem. Jedyną rzeczą, jaką wiemy o historii statków w Danii w tym okresie, jest łódź znaleziona w bagnie w Nydam, w Południowej Danii, w 1863 roku.

” nie wiemy, co się działo między czasem łodzi i statków nydam society z trzeciego i czwartego wieku naszej ery, które były napędzane wyłącznie wiosłami, a siódmym wiekiem, w którym zaczynamy odnajdywać obrazy statków. Nie możemy wykluczyć, że w pewnym momencie znajdziemy statek z roku 500 n. e., ale teraz jest to jedno z wielkich pytań archeologii-mówi.

Łódź Nydam ma 23 metry długości i 3.5 metrów szerokości. Jest to klinkier zbudowany, Technika, w której krawędzie desek kadłuba nakładają się na siebie i deski są połączone od końca do końca w pas. Został on opracowany w Północnej Europie i z powodzeniem stosowany przez Norsemenów i stanowi krok w ewolucji w przemyśle stoczniowym między szytymi łodziami z desek a nowymi okrętami Wikingów.

w epoce Wikingów opracowali różne typy statków do różnych celów-zarówno dla załogi, żywności, jak i towarów.

niektóre statki zostały zbudowane do żeglugi wzdłuż wybrzeży i rzek, podczas gdy statki, które płynęły do Anglii, Islandii, Grenlandii i Ameryki, prawdopodobnie były dużymi statkami oceanicznymi, które mogły przewozić do 80 osób lub dużą ilość ładunku.

handel, handel i najazdy

statki Wikingów musiały przewozić wielu ludzi podczas swoich wielkich podbojów, takich jak najazdy na Anglię.

ale reputacja Wikingów w kulturze popularnej jako dzikich i żądnych krwi mężczyzn jest trochę zbyt uproszczona.

ludzie żyjący w epoce Wikingów byli rolnikami, ale również podróżowali jako wikingowie i szukali bogactwa. Podczas swoich podróży handlowali z miejscowymi, ale także najeżdżali, grabili i zabierali niewolników do domu. Jednego dnia byliby spokojnymi handlarzami, następnego brutalnymi piratami.

„posiadanie wioseł na statkach oznaczało, że mogły one szybko wejść do kraju, a także szybko uciec, nawet w niesprzyjających warunkach żeglarskich. Podstawowe cechy tego, co obecnie nazywamy „uderzeniem i ucieczką””, mówi Ravn.

dzisiaj wiemy o podróżach wikingów ze znalezisk archeologicznych, takich jak Grobowce i osady, w których znajdują się relikty towarów Wikingów.

mnisi, Arabowie i średniowieczni pisarze mówili o podróżach Wikingów

źródła pisane wskazują, że wikingowie podróżowali, handlowali i najeżdżali większość Europy.

kroniki z klasztoru franciszkanów św. Bertina z 841 R.opisują, jak duńscy Wikingowie spłynęli z Morza Północnego i weszli do kanału La Manche, aby zaatakować Rouen, miasto w Normandii w północnej Francji. Uczeni w piśmie opowiadają, jak Wikingowie szaleli i plądrowali, używali mieczy i ognia, zniszczyli miasto, zabili i zniewolili mnichów i innych mieszczan, spustoszyli wszystkie klasztory i osady wzdłuż Sekwany lub pozostawili ich przerażonych po wzięciu pieniędzy jako łapówki.

Islandzkie sagi napisane w średniowieczu są kolejnym przykładem i być może najbardziej znanym zapisem podróży Wikingów. Jeden z nich opowiada historię norweskiego króla Haralda Hardrady i jego podróży do Miklagård (współczesny Stambuł). Wstąpił do służby jako ochroniarz cesarza i powrócił do Norwegii jako zamożny człowiek.

Wikingowie mogli być w wielu innych miejscach

podczas gdy naukowcy mają wiele dowodów na to, że Norsemeni byli dobrze podróżowani, mogli dotrzeć do wielu innych miejsc, które do tej pory nie są udokumentowane.

naukowcy wiedzą, że popłynęli wzdłuż półwyspu hiszpańskiego do Morza Śródziemnego, więc możliwe, że kontynuowali całą drogę aż do zachodniego wybrzeża Afryki.

Wikingowie mogli być również w innych miejscach wzdłuż wybrzeża Ameryki Północnej niż L ’ Anse aux Meadow w Nowej Fundlandii, gdzie archeolodzy Helge Ingstad i Anne Stine Ingstad znaleźli pozostałości osady Wikingów w 1960 roku.

—————

przeczytaj duńską wersję tego artykułu na Videnskab.dk

tłumaczenie: Katarzyna Jex

  • Morten Ravn
powiązane treści

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.