ruch naładowanych cząstek w wysoce Zjonizowanej plazmie

niedawno wprowadzona metoda wykorzystująca kontynuację wymiarową jest stosowana do obliczania współczynnika strat energii dla nierelatywistycznej cząstki poruszającej się przez wysoce zjonizowaną plazmę. Nie ma ograniczeń co do ładunku, masy ani prędkości tej cząstki. Przyjmuje się jednak, że plazma nie jest silnie sprzężona w tym sensie, że bezwymiarowy parametr sprzężenia plazmy g=e2kD/4nT jest mały, gdzie KD jest liczbą fal Debye ’ a plazmy. W tym sprzężeniu dE / dx ma postać generyczną g2ln. Dokładny współczynnik liczbowy przed logarytmem jest dobrze znany. Obliczamy stałą C pod logarytmem dokładnie dla dowolnych prędkości cząstek. Nasze dokładne wyniki różnią się od przybliżeń podanych w literaturze. Różnice te mieszczą się w zakresie 20% dla przypadków istotnych dla eksperymentów fuzji inercyjnej. Ta sama metoda jest również stosowana do obliczania szybkości utraty pędu dla pocisku poruszającego się w plazmie oraz szybkości, z jaką dwie plazmy w różnych temperaturach wchodzą w równowagę termiczną. Ponownie obliczenia te są wykonywane dokładnie w kolejności podanej powyżej. Współczynniki strat energii i pędu jednoznacznie definiują równanie Fokkera-Plancka opisujące ruch cząstek w plazmie. Wyznaczane w ten sposób współczynniki są więc dobrze zdefiniowane, nie zawierają żadnych arbitralnych parametrów ani odcięć i są zgodne z opisaną kolejnością. To równanie Fokkera-Plancka opisuje marnotrawstwo-rozprzestrzenianie się w pozycji wzdłużnej grupy cząstek o wspólnej prędkości początkowej i położeniu—oraz poprzeczną dyfuzję wiązki cząstek. Należy podkreślić, że w naszej pracy nie chodzi o model, a raczej o precyzyjnie zdefiniowaną ocenę pojęć wiodących w dobrze zdefiniowanej teorii perturbacji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.