Opieka Śródporodowa: opieka nad zdrowymi kobietami i ich dziećmi podczas porodu.

Uwaga Z National Guideline Clearinghouse (NGC): wytyczne te zostały opracowane przez National Collaborating Centre for Women 's and Children’ s Health (NCC-wch) w imieniu National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Pełna wersja tych wskazówek znajduje się w polu „dostępność dokumentów towarzyszących”.

rekomendacje oznaczone są jako , , lub :

  • wskazuje, że dowody zostały zweryfikowane i zalecenie zostało dodane lub zaktualizowane
  • wskazuje, że dowody zostały zweryfikowane, ale nie dokonano żadnych zmian w zalecanym działaniu
  • wskazuje, że dowody nie zostały zweryfikowane od 2007 r.
  • wskazuje, że dowody nie zostały zweryfikowane od 2007 r., ale wprowadzono zmiany w brzmieniu zalecenia, które zmieniają znaczenie (patrz poniżej).

sformułowanie użyte w zaleceniach zawartych w niniejszych wytycznych (na przykład słowa takie jak „oferuję” i „rozważam”) oznacza pewność, z jaką zostało sporządzone zalecenie (Siła zalecenia).

miejsce urodzenia

wybór planowanego miejsca urodzenia

kobiety o niskim ryzyku powikłań

wyjaśniają zarówno kobietom wielordzeniowym, jak i nieródkowym, które są z niskim ryzykiem powikłań, że poród jest na ogół bardzo bezpieczny zarówno dla kobiety, jak i jej dziecka.

wyjaśnij zarówno kobietom wielodzietnym, jak i nierusznym, że mogą wybrać dowolne miejsce porodu (dom, wolnostojący oddział położniczy, obok oddziału położniczego lub oddziału położniczego) i wesprzyj je w wyborze miejsca porodu, gdziekolwiek zdecydują się urodzić:

  • doradzić kobietom wielodzietnym niskiego ryzyka, że planowanie porodu w domu lub w oddziale położniczym (wolnostojącym lub obok) jest dla nich szczególnie odpowiednie, ponieważ odsetek interwencji jest niższy, a wynik dla dziecka nie różni się w porównaniu z oddziałem położniczym.
  • doradza kobietom niskopromiennym, że planowanie porodu w oddziale położniczym (wolnostojącym lub obok) jest dla nich szczególnie odpowiednie, ponieważ odsetek interwencji jest niższy, a wynik dla dziecka nie różni się od wyniku na oddziale położniczym. Wyjaśnij, że jeśli planują poród w domu, istnieje niewielki wzrost ryzyka wystąpienia niekorzystnego wyniku dla dziecka.

korzystając z tabel 1 i 2 w oryginalnym dokumencie wytycznych, wyjaśnij kobietom wielodzietnym niskiego ryzyka, że:

  • planowanie porodu w domu lub w wolnostojącej jednostce położniczej wiąże się z wyższym odsetkiem spontanicznych porodów pochwy niż planowanie porodu w jednostce położniczej obok, a te 3 ustawienia są związane z wyższym odsetkiem spontanicznych porodów pochwy niż planowanie porodu w jednostce położniczej
  • planowanie porodu w jednostce położniczej wiąże się z wyższym odsetkiem interwencji, takich jak instrumentalny poród pochwy, cesarskie cięcie i nacięcie krocza, w porównaniu z planowaniem porodu w innych ustawieniach
  • nie ma różnic w wynikach dla dziecka związanego z planowanie porodu w dowolnym otoczeniu.

korzystając z tabel 3 i 4 w oryginalnym dokumencie wytycznych, wyjaśnij kobietom o niskim ryzyku, że:

  • planowanie porodu w domu lub w wolnostojącej jednostce położniczej wiąże się z wyższym odsetkiem spontanicznych porodów pochwy niż planowanie porodu w jednostce położniczej obok, a te 3 ustawienia są związane z wyższym odsetkiem spontanicznych porodów pochwy niż planowanie porodu w jednostce położniczej
  • planowanie porodu w jednostce położniczej wiąże się z wyższym odsetkiem interwencji, takich jak instrumentalny poród pochwy, cesarskie cięcie i nacięcie krocza, w porównaniu z planowaniem porodu w innych ustawieniach
  • nie ma różnic w wynikach dla dziecka związanego z planowanie porodu w oddziale położniczym obok, wolnostojącym oddziale położniczym lub oddziale położniczym
  • planowanie porodu w domu wiąże się z ogólnym niewielkim wzrostem (o 4 więcej na 1000 urodzeń) ryzyka wystąpienia poważnego problemu medycznego w porównaniu z planowaniem porodu w innych placówkach.

upewnij się, że wszyscy pracownicy służby zdrowia zaangażowani w opiekę nad kobietami w ciąży znają rodzaje i częstość występowania poważnych problemów medycznych, które mogą dotyczyć dzieci (patrz załącznik A w oryginalnym dokumencie wytycznych), aby móc przekazać te informacje kobietom, jeśli o to poproszą.

komisarze i dostawcy (może to również obejmować sieci dostawców) powinni zapewnić, że wszystkie 4 Ustawienia urodzeń są dostępne dla wszystkich kobiet (w okolicy lub w okolicy sąsiedniej).

podaj kobiecie następujące informacje, w tym lokalne statystyki, o wszystkich lokalnych ustawach urodzeniowych:

  • dostęp do Położnych, w tym:
    • prawdopodobieństwo bycia pod opieką porodową przez znaną położną
    • prawdopodobieństwo otrzymania opieki indywidualnej przez cały czas porodu (niekoniecznie pod opieką tej samej położnej przez cały czas porodu)
  • dostęp do personelu medycznego (położniczego, znieczulającego i noworodkowego)
  • dostęp do środków przeciwbólowych, w tym basenów porodowych, Entonox, innych leków i regionalnych środków przeciwbólowych
  • prawdopodobieństwo przeniesienia do oddział położniczy (jeśli nie jest to wybrane miejsce urodzenia kobiety), powody, dla których może się to zdarzyć i czas, jaki może to potrwać. Patrz Tabela 5 w oryginalnym dokumencie wytycznych, jeśli nie są dostępne dane lokalne.

Jeśli położna lub kobieta chce dalszej dyskusji na temat wyboru planowanego miejsca urodzenia, umów się na to z konsultantką położną lub przełożoną położnych i / lub konsultantem położnikiem, jeśli występują problemy położnicze.

omawiając z kobietą wybór miejsca urodzenia, nie ujawniaj osobistych poglądów ani ocen na temat jej wyborów.

choroby i inne czynniki, które mogą mieć wpływ na planowane miejsce porodu

stosuj tabele 6, 7, 8 i 9 w oryginalnym dokumencie wskazującym jako część oceny dla kobiety wybierającej planowane miejsce porodu:

  • tabele 6 i 7 pokazują choroby lub sytuacje, w których występuje zwiększone ryzyko dla kobiety lub dziecka podczas porodu lub wkrótce po porodzie, w których opieka na oddziale położniczym powinna zmniejszyć to ryzyko.
  • czynniki wymienione w tabelach 8 i 9 nie są same w sobie powodem do doradzania porodu w oddziale położniczym, ale wskazują, że może być konieczne dalsze rozważenie ustawienia porodu.
  • omów te zagrożenia i dodatkową opiekę, którą można zapewnić kobiecie na oddziale położniczym, aby mogła dokonać świadomego wyboru planowanego miejsca urodzenia.

doświadczenie kobiet we wszystkich warunkach porodu

dla wszystkich kobiet rodzących we wszystkich warunkach porodu, postępuj zgodnie z zasadami zawartymi w miłej wytycznych doświadczenie pacjenta w usługach NHS dla dorosłych: poprawa doświadczenia w opiece nad osobami korzystającymi z usług NHS dla dorosłych (NICE clinical guideline 138).

dostawcy, pracownicy wyższego szczebla i wszyscy pracownicy służby zdrowia powinni zapewnić, że we wszystkich warunkach porodu istnieje kultura szacunku dla każdej kobiety jako osoby przechodzącej znaczące i emocjonalnie intensywne doświadczenie życiowe, tak aby kobieta była pod kontrolą, była słuchana i opiekowała się współczuciem oraz aby poszukiwana była odpowiednia świadoma zgoda.

pracownicy wyższego szczebla powinni wykazać, własnymi słowami i zachowaniem, odpowiednie sposoby nawiązywania relacji i mówienia o kobietach i ich towarzyszach urodzenia, a także mówienia o narodzinach i wyborach, których należy dokonać podczas porodu.

Opieka indywidualna we wszystkich warunkach porodowych

usługi położnicze powinny:

  • zapewnić model opieki, który wspiera opiekę indywidualną w pracy dla wszystkich kobiet i
  • porównywać usługi i identyfikować nadmiar lub niedobór personelu za pomocą modeli planowania siły roboczej i / lub stosunku kobiet do Położnych.

organizacja służby i nadzór kliniczny

zapewniają, że wszystkie rodzące kobiety mają terminowy dostęp do oddziału położniczego, jeśli potrzebują przeniesienia opieki ze względów medycznych lub z powodu żądania regionalnej analgezji.

komisarze i dostawcy (może to również obejmować sieci dostawców) powinni zapewnić, że istnieją:

  • wdrożone solidne protokoły przekazywania opieki między placówkami (patrz także „ogólne zasady przekazywania opieki”)
  • przejrzyste lokalne ścieżki ciągłej opieki nad kobietami, które są przenoszone z jednego ośrodka do drugiego, w tym:
    • przy przekraczaniu granic dostawcy
    • jeśli najbliższy oddział położniczy lub noworodkowy jest zamknięty dla przyjęć lub oddział położniczy jest pełny.

Struktury te powinny obejmować co najmniej położnictwo (w tym nadzorcę położnych), specjalistyczną wiedzę położniczą, anestezjologiczną i noworodkową oraz odpowiednio wspieraną reprezentację użytkowników.

Opieka przez cały okres porodu

Komunikacja

traktuj wszystkie kobiety pracujące z szacunkiem. Upewnij się, że kobieta ma kontrolę nad tym, co się z nią dzieje, i zaangażuj się w to, i zrozum, że sposób, w jaki zapewniana jest opieka, jest do tego kluczowy. Aby to ułatwić, nawiąż kontakt z kobietą, zapytaj ją o jej potrzeby i oczekiwania dotyczące porodu, bądź świadomy znaczenia tonu i zachowania, a także rzeczywistych użytych słów. Wykorzystaj te informacje, aby wspierać i prowadzić ją przez jej poród.

nawiązanie kontaktu z kobietą:

  • przywitaj kobietę uśmiechem i osobistym powitaniem, ustal jej potrzeby językowe, Przedstaw się i wyjaśnij swoją rolę w jej opiece.
  • Zachowaj spokojne i pewne podejście, aby Twoja postawa upewniła kobietę, że wszystko idzie dobrze.
  • Pukaj i czekaj przed wejściem do pokoju kobiety, szanując go jako swoją osobistą przestrzeń i poproś innych, aby zrobili to samo.
  • zapytaj, jak czuje się kobieta i czy jest coś szczególnego, o co się martwi.
  • Jeśli kobieta ma pisemny plan urodzenia, Przeczytaj i przedyskutuj go z nią.
  • Oceń wiedzę kobiety na temat strategii radzenia sobie z bólem i dostarcz wyważone informacje, aby dowiedzieć się, które dostępne podejścia są dla niej akceptowalne.
  • zachęcaj kobietę do dostosowania otoczenia do jej indywidualnych potrzeb.
  • poproś ją o zgodę przed wszystkimi procedurami i obserwacjami, koncentrując się na kobiecie, a nie na technologii lub dokumentacji.
  • Pokaż kobiecie i jej towarzyszom urodzeniowym, jak wezwać pomoc i zapewnić ją, że może to robić kiedykolwiek i tak często, jak potrzebuje. Wychodząc z pokoju, daj jej znać, kiedy wrócisz.
  • zaangażuj kobietę w każde przekazanie opieki innemu specjaliście, albo po uzyskaniu dodatkowej wiedzy, albo po zakończeniu zmiany.

mobilizacja

zachęcaj i pomagaj kobiecie poruszać się i przyjmować dowolne pozycje, które uzna za najbardziej wygodne podczas porodu.

Wsparcie

zachęcanie kobiety do uzyskania wsparcia od wybranej przez nią osoby towarzyszącej porodzie.

środki higieniczne

można stosować wodę z kranu, jeśli przed badaniem pochwy wymagane jest oczyszczenie.

rutynowe środki higieniczne podejmowane przez personel opiekujący się pracującymi kobietami, w tym standardowa higiena rąk i jednorazowe niesterylne rękawice, są właściwe w celu zmniejszenia zanieczyszczenia krzyżowego między kobietami, niemowlętami i pracownikami służby zdrowia.

dobór sprzętu ochronnego1 musi opierać się na ocenie ryzyka przeniesienia drobnoustrojów na kobietę oraz ryzyka zanieczyszczenia odzieży i skóry pracownika służby zdrowia przez krew, płyny ustrojowe, wydzieliny lub wydaliny kobiet (niniejsze zalecenie jest dostosowane do zaleceń zawartych w podsumowaniu wytycznych nice infection: prevention and control of healthcare-associated infections in primary and community care ).

1W zgodzie z obowiązującymi przepisami BHP (w momencie publikacji wytycznych NICE CG139 ): BHP 1974, zarządzenie BHP 1999, BHP 2002, Kontrola substancji niebezpiecznych dla zdrowia 2002, Personal Protective Equipment Regulations 2002 oraz Health and Social Care Act 2008.

utajony pierwszy etap pracy

definicje utajonego i ustalonego pierwszego etapu pracy

do celów niniejszych wytycznych należy stosować następujące definicje Pracy:

  • utajony pierwszy etap pracy-okres czasu, niekoniecznie ciągły, gdy:
    • występują bolesne skurcze i
    • występują pewne zmiany szyjki macicy, w tym wymazanie szyjki macicy i rozszerzenie jej do 4 cm.
  • ustalono pierwszy etap porodu – gdy:
    • występują regularne bolesne skurcze i
    • występuje postępujące rozszerzenie szyjki macicy od 4 cm.

Edukacja i wczesna ocena

udzielaj wszystkim kobietom informacji o:

  • czego się spodziewać w ukrytym pierwszym etapie porodu
  • jak pracować z każdym bólem, którego doświadczają
  • Jak skontaktować się z zespołem opieki położniczej i co robić w nagłych wypadkach.

Oferta dla wszystkich kobiet niedojrzałych Edukacja przedporodowa o objawach porodu, składająca się z:

  • Jak odróżnić skurcze Braxtona Hicksa od aktywnych skurczów porodowych
  • oczekiwana częstotliwość skurczów i jak długo one trwają
  • rozpoznanie płynu owodniowego (’Waters breaking’)
  • opis prawidłowej utraty pochwy.

należy rozważyć wczesną ocenę porodu drogą telefoniczną przeprowadzoną przez położną specjalizującą się w triage dla wszystkich kobiet.

należy rozważyć bezpośrednią wczesną ocenę porodu u wszystkich kobiet niskoparolnych niskiego ryzyka:

  • w domu (niezależnie od planowanego miejsca urodzenia) lub
  • w zakładzie oceny w planowanym miejscu urodzenia (oddział położniczy lub oddział położniczy), obejmujący opiekę położniczą od jednej do jednej przez co najmniej 1 godzinę.

we wczesnej ocenie pracy lub ocenie stanu zdrowia:

  • zapytaj kobietę, jak się czuje, o jej życzenia, oczekiwania i wszelkie obawy, które ma
  • zapytaj kobietę o ruchy dziecka, w tym o wszelkie zmiany
  • podaj informacje o tym, czego kobieta może oczekiwać w ukrytym pierwszym etapie porodu i jak pracować z każdym bólem, którego doświadcza
  • podaj informacje o tym, czego się spodziewać po uzyskaniu dostępu do opieki
  • uzgodnij plan opieki z kobietą, w tym wskazówki, z kim powinna się skontaktować i kiedy
  • zapewnić wskazówki i wsparcie dla towarzysza urodzenia Kobiety(s).

położna powinna udokumentować wskazówki, które daje kobiecie.

Jeśli kobieta szuka porady lub uczęszcza na oddział położniczy lub oddział położniczy z bolesnymi skurczami, ale nie jest w ustalonym porodzie:

  • Uznaj, że kobieta może odczuwać bolesne skurcze bez zmiany szyjki macicy i chociaż jest opisywana jako nie rodząca, może myśleć o sobie jako o „rodzącej” według własnej definicji
  • oferować jej zindywidualizowane wsparcie, a w razie potrzeby
  • zachęcać ją do pozostania w domu lub powrotu do domu, chyba że prowadzi to do znacznego ryzyka, że może rodzić bez obecności położnej lub być w trudnej sytuacji.

ulga w bólu

doradzają kobiecie i jej towarzyszom urodzeniowym, że ćwiczenia oddechowe, zanurzenie w wodzie i masaż mogą zmniejszyć ból podczas ukrytego pierwszego etapu porodu. (Patrz także ” czas regionalnej analgezji.”)

nie proponuj ani nie doradzaj aromaterapii, jogi ani akupresury w celu złagodzenia bólu podczas ukrytego pierwszego etapu porodu. Jeśli kobieta chce użyć którejkolwiek z tych technik, uszanuj jej życzenia.

wstępna ocena

wykonując wstępną ocenę rodzącej kobiety, wysłuchaj jej historii i weź pod uwagę jej preferencje oraz potrzeby emocjonalne i psychologiczne.

przeprowadzić wstępną ocenę w celu ustalenia, czy opieka położnicza w jakimkolwiek otoczeniu jest odpowiednia dla kobiety, niezależnie od jakiegokolwiek wcześniejszego planu. Ocena powinna obejmować:

  • obserwacje kobiety:
    • przegląd notatek przedporodowych (w tym wszystkich wyników badań przesiewowych przedporodowych) i omówienie ich z kobietą.
    • zapytaj ją o długość, siłę i częstotliwość skurczów.
    • zapytaj ją o każdy ból, którego doświadcza i przedyskutuj jej możliwości łagodzenia bólu.
    • Zapisz jej puls, ciśnienie krwi i temperaturę oraz wykonaj badanie moczu.
    • Zapisz, czy miała jakąś utratę pochwy.
  • obserwacja nienarodzonego dziecka:
    • zapytaj kobietę o ruchy dziecka w ciągu ostatnich 24 godzin.
    • zbadaj brzuch kobiety, aby określić wysokość ciała, kłamstwo dziecka, prezentację, pozycję, zaangażowanie części prezentującej oraz częstotliwość i czas trwania skurczów.
  • Osłuchaj tętno płodu przez minimum 1 minutę bezpośrednio po skurczu. Palpuj puls kobiety, aby odróżnić tętno kobiety od dziecka.

dodatkowo (patrz również zalecenia w tym rozdziale dotyczące przeprowadzenia badania pochwy):

  • Jeśli nie ma pewności, czy kobieta jest w ustalonym porodzie, badanie pochwy może być pomocne po okresie oceny, ale nie zawsze jest konieczne.
  • Jeśli kobieta wydaje się być w ustalonym porodzie, zaproponuj badanie pochwy.

przenieść kobietę do opieki położniczej, zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”, jeśli podczas wstępnej oceny obserwuje się którekolwiek z poniższych:

  • obserwacje kobiety:
    • tętno powyżej 120 uderzeń/minutę 2 razy w odstępie 30 minut
    • pojedynczy odczyt podwyższonego rozkurczowego ciśnienia krwi o wartości 110 mmHg lub większej lub podwyższonego skurczowego ciśnienia krwi o wartości 160 mmHg lub większej
    • albo podwyższonego rozkurczowego ciśnienia krwi o wartości 90 mmHg lub większej lub podwyższonego skurczowego ciśnienia krwi o wartości 140 mmHg lub większej przy 2 kolejnych odczytach wykonanych w odstępie 30 minut
    • odczyt 2+ białka w moczu i pojedynczy odczyt odczyt podwyższonego ciśnienia rozkurczowego (90 mmHg lub więcej) lub podwyższonego ciśnienia skurczowego (140 mmHg lub więcej)
    • temperatura 38°C lub powyżej w jednym odczycie, lub 37,5°C lub powyżej w dwóch kolejnych odczytach w odstępie 1 godziny
    • utrata krwi z pochwy inna niż pokaz
    • pęknięcie błon na więcej niż 24 godziny przed rozpoczęciem ustalonego porodu (patrz „niemowlęta urodzone przez kobiety z pęknięciem błon przed rozpoczęciem pracy w terminie”)
    • obecność znaczącego smółki (patrz „obecność smółki”).
    • ból zgłaszany przez kobietę, który różni się od bólu zwykle związanego ze skurczami
    • wszelkie czynniki ryzyka odnotowane w notatkach kobiety, które wskazują na potrzebę położniczej opieki led.
  • obserwacje nienarodzonego dziecka:
    • każda nieprawidłowa prezentacja, w tym prezentacja Sznurka
    • kłamstwo poprzeczne lub ukośne
    • wysoka (4/5–5/5 wyczuwalna) lub swobodnie pływająca Głowa u kobiety bezpłodnej
    • podejrzenie ograniczenia wzrostu płodu lub makrosomii
    • podejrzenie anhydramnios lub polihydramnios
    • tętno płodu poniżej 110 lub powyżej 160 uderzeń/minutę
    • opóźnienie
    • zmniejszone ruchy płodu w ciągu ostatnich 24 godzin zgłoszone przez kobietę

Jeśli żadne z nich nie są obserwowane, kontynuuj leczenie położnicze-LED Opieka, o ile kobieta nie zażąda przeniesienia (patrz również zalecenie w tej sekcji dotyczące kardiotokografii w sprawie przyjmowania kobiet niskiego ryzyka)

Jeśli którykolwiek z czynników wymienionych w powyższym zaleceniu jest obserwowany, ale poród jest bliski, należy ocenić, czy poród w aktualnej lokalizacji jest korzystniejszy niż przeniesienie kobiety Na oddział położniczy i omówić to z położną koordynującą.

podczas wykonywania badania pochwy:

  • upewnij się, że badanie jest konieczne i doda ważne informacje do procesu decyzyjnego
  • Uznaj, że badanie pochwy może być bardzo niepokojące dla kobiety, zwłaszcza jeśli jest już w bólu, bardzo niespokojna i w nieznanym środowisku
  • wyjaśnij powód badania i to, co będzie związane
  • Zapewnij kobiecie świadomą zgodę, prywatność, godność i komfort
  • wyjaśnij z wyczuciem wyniki badania i jakikolwiek wpływ na plan porodu do kobiety i jej towarzysza urodzenia.

pomiar tętna płodu w ramach wstępnej oceny

osłuchiwanie tętna płodu przy pierwszym kontakcie z rodzącą i przy każdej kolejnej ocenie.

Osłuchaj tętno płodu przez minimum 1 minutę bezpośrednio po skurczu i zapisz je jako pojedynczą częstość.

Palpuj puls matki, aby odróżnić tętno matki od tętna płodu.

Nagrywaj przyspieszenia i opóźnienia, jeśli są słyszane.

nie należy wykonywać kardiotokografii w przypadku przyjęcia kobiet niskiego ryzyka w podejrzeniu lub stwierdzonym porodzie w jakimkolwiek środowisku porodowym w ramach wstępnej oceny.

oferuj ciągłą kardiotokografię, jeśli którykolwiek z czynników ryzyka wymienionych w powyższym zaleceniu dotyczących przeniesienia kobiety Na opiekę położniczą zostanie zidentyfikowany na wstępnej ocenie i wyjaśnij kobiecie, dlaczego jest to konieczne. (Patrz także ” pomiar tętna płodu.’)

zaoferuj kardiotokografię, jeśli przerywane osłuchiwanie wskazuje na możliwe nieprawidłowości tętna płodu i wyjaśnij kobiecie, dlaczego jest to konieczne. Usuń kardiotokograf, jeśli ślad jest normalny po 20 minutach. (Patrz także ” pomiar tętna płodu.”)

jeśli podejrzewa się śmierć płodu pomimo obecności najwyraźniej zarejestrowanego tętna płodu, zaproponuj ocenę ultrasonograficzną w czasie rzeczywistym, aby sprawdzić żywotność płodu.

bieżąca ocena

przeniesienie kobiety Na opiekę położniczą (zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”), jeśli w którymś momencie przestrzegane są którekolwiek z poniższych warunków, chyba że ryzyko przeniesienia przeważa nad korzyściami:

  • :
    • tętno powyżej 120 uderzeń/minutę 2 razy w odstępie 30 minut
    • pojedynczy odczyt podwyższonego rozkurczowego ciśnienia krwi o wartości 110 mmHg lub większej lub podwyższonego skurczowego ciśnienia krwi o wartości 160 mmHg lub większej
    • albo podwyższonego rozkurczowego ciśnienia krwi o wartości 90 mmHg lub większej lub podwyższonego skurczowego ciśnienia krwi o wartości 140 mmHg lub większej przy 2 kolejnych odczytach wykonanych w odstępie 30 minut
    • odczyt 2+ białka w moczu i pojedynczy odczyt odczyt podwyższonego ciśnienia rozkurczowego (90 mmHg lub więcej) lub podwyższonego ciśnienia skurczowego (140 mmHg lub więcej)
    • temperatura 38°C lub wyżej w jednym czytaniu, lub 37.5°C lub powyżej w dwóch kolejnych przypadkach w odstępie 1 godziny
    • każda utrata krwi z pochwy inna niż pokaz
    • obecność znaczącej smółki (patrz „obecność smółki”)
    • ból zgłaszany przez kobietę, który różni się od bólu zwykle związanego ze skurczami
    • potwierdzone opóźnienie w pierwszym lub drugim etapie porodu
    • Prośba kobiety o dodatkowe złagodzenie bólu przy użyciu regionalnej analgezji
    • nagły wypadek położniczy – w tym krwotok przedporodowy, wypadanie rdzenia kręgowego, krwotok poporodowy, drgawki lub zapaść u matki lub konieczność zaawansowanego noworodka resuscytacja
    • zatrzymane łożysko
    • rozdarcie trzeciego lub czwartego stopnia lub inny skomplikowany uraz krocza, który wymaga zszycia.
  • obserwacje nienarodzonego dziecka:
    • każda nieprawidłowa prezentacja, w tym prezentacja Sznurka
    • kłamstwo poprzeczne lub ukośne
    • wysoka (4/5–5/5 wyczuwalna) lub swobodnie pływająca Głowa u kobiety bezpłodnej
    • podejrzenie ograniczenia wzrostu płodu lub makrosomii
    • podejrzenie anhydramnios lub polihydramnios
    • tętno płodu poniżej 110 lub powyżej 160 uderzeń/minutę
    • opóźnienie tętno płodu słyszane przy przerywanym osłuchiwaniu.

Jeśli żadna z nich nie jest obserwowana, Kontynuuj opiekę położniczą, chyba że kobieta zażąda przeniesienia (patrz także „pomiar tętna płodu jako część wstępnej oceny”).

obecność smółki

w ramach bieżącej oceny udokumentuj obecność lub brak znaczącego smółki. Jest to zdefiniowane jako ciemnozielony lub czarny płyn owodniowy, który jest gęsty lub wytrwały, lub jakikolwiek poplamiony smołą płyn owodniowy zawierający grudki smółki.

jeśli występuje znaczna smoła, upewnij się, że:

  • pracownicy służby zdrowia przeszkoleni w zakresie pobierania próbek krwi płodu są dostępni podczas porodu, a
  • pracownicy służby zdrowia przeszkoleni w zakresie zaawansowanego podtrzymywania życia noworodków są łatwo dostępni do porodu.

jeśli występuje znaczna smoła, przenieś kobietę do opieki położniczej pod warunkiem, że jest to bezpieczne, a poród jest mało prawdopodobny przed zakończeniem transferu. Postępuj zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w ” ogólnych zasadach przekazywania opieki.”

ogólne zasady przeniesienia opieki

przeniesienie opieki odnosi się do przeniesienia między opieką położniczą a opieką położniczą. Może to obejmować, ale nie musi, transport z jednego miejsca do drugiego. Kobiety, które otrzymują opiekę położniczą w oddziale położniczym, mogą zostać przeniesione do opieki położniczej bez przenoszenia.

oprzyj wszelkie decyzje o przekazaniu opieki na wynikach klinicznych i przedyskutuj opcje z kobietą i jej towarzyszem (- ami) urodzenia.

Jeśli rozważasz przekazanie opieki:

  • Porozmawiaj z kobietą i jej towarzyszem urodzenia o przyczynach tego i tego, czego mogą się spodziewać, w tym o czasie potrzebnym na przeniesienie
  • Rozwiąż wszelkie obawy, które ma i spróbuj złagodzić jej niepokój
  • upewnij się, że jej życzenia są przestrzegane i uzyskana jest jej świadoma zgoda.

organizując przekazanie opieki położna uczestnicząca w porodzie powinna skontaktować się z pogotowiem ratunkowym (w stosownych przypadkach) i położną koordynującą w oddziale położniczym. Położna koordynująca powinna następnie powiadomić odpowiednie służby zdrowia (położnicze, anestezjologiczne i noworodkowe).

organizując transfer z jednego miejsca do drugiego, upewnij się, że:

  • przed transferem kobieta jest ubrana, owinięta kocem lub w inny sposób przykryta w sposób, który czuje się komfortowo i odpowiednio.
  • kobieta czuje się jak najbardziej komfortowo przed i podczas transferu.
  • każdy personel pogotowia ratunkowego lub inny zaangażowany personel jest świadomy, że niektóre pozycje mogą sprawić, że kobieta poczuje się nieswojo lub boi się i mogą wpłynąć na jej poród, dlatego należy zachęcać ją do wyboru sposobu poruszania się i pozycji, jeśli to możliwe, zgodnie z protokołami pogotowia ratunkowego.
  • Komunikacja i Towarzystwo są utrzymywane. Wyjaśnij warunki przeniesienia do kobiety i jej towarzysza (- ów) urodzenia. Położna, która do tej pory zajmowała się jej opieką, powinna podróżować z nią i przeprowadzić przekazanie opieki, które dotyczy kobiety.
  • istnieją ustalenia, aby umożliwić kobiecie towarzyszowi urodzenia podróżowanie z nią w karetce, jeśli tego chce. Jeśli nie jest to możliwe lub nie chciał, sprawdź, czy towarzysz urodzenia(s) mają lub mogą zorganizować własny transport.

Jeśli po porodzie kobieta zostanie przeniesiona na oddział położniczy (patrz „opieka nad kobietą po porodzie”), upewnij się, że jej dziecko idzie z nią.

opieka w zakładzie pracy

wsparcie w zakładzie pracy

zapewnienie kobiecie w zakładzie pracy wsparcia indywidualnego.

nie zostawiaj kobiety w porodzie na własną rękę, z wyjątkiem krótkich okresów lub na życzenie kobiety.

Położnictwo zespołowe (definiowane jako grupa położnych świadczących opiekę i biorących wspólną odpowiedzialność za grupę kobiet od okresu przedporodowego, przez śródporodowy do poporodowego) nie jest zalecane.

kontrolowanie kwasowości żołądka

nie oferuje ani antagonistów receptora H2, ani leków zobojętniających kwas żołądkowy rutynowo kobietom niskiego ryzyka.

zarówno antagoniści receptora H2, jak i leki zobojętniające sok żołądkowy należy rozważyć u kobiet przyjmujących opioidy lub u których występują lub rozwijają się czynniki ryzyka zwiększające prawdopodobieństwo znieczulenia ogólnego.

poinformuj kobietę, że może pić podczas porodu i że napoje izotoniczne mogą być bardziej korzystne niż woda.

poinformuj kobietę, że może jeść lekką dietę w ustalonym porodzie, chyba że otrzymała opioidy lub rozwinęły się czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo znieczulenia ogólnego.

łagodzenie bólu po porodzie: Nieregionalne

stosunek do bólu i ulgi w bólu podczas porodu

pracownicy służby zdrowia powinni pomyśleć o tym, w jaki sposób ich własne wartości i przekonania informują o ich stosunku do radzenia sobie z bólem podczas porodu i zapewniają, że ich Opieka wspiera wybór kobiety.

strategie łagodzenia bólu

Jeśli kobieta decyduje się na stosowanie technik oddechowych i relaksacyjnych podczas porodu, wesprzyj ją w tym wyborze.

Jeśli kobieta zdecyduje się na stosowanie technik masażu w porodzie, których nauczono ją rodzenia, wesprzyj ją w tym wyborze.

zaoferuj kobiecie możliwość porodu w wodzie w celu złagodzenia bólu.

dla kobiet pracujących w wodzie, monitoruj temperaturę kobiety i wody co godzinę, aby upewnić się, że kobieta jest komfortowa i nie staje się gorączkowa. Temperatura wody nie powinna przekraczać 37,5°C.

wanny i baseny porodowe należy utrzymywać w czystości zgodnie z protokołem uzgodnionym z zakładem mikrobiologii, a w przypadku basenów porodowych zgodnie z wytycznymi producenta.

nie używaj wstrzykiwanych grudek wody.

nie oferuj akupunktury, akupresury ani hipnozy, ale nie przeszkadzaj kobietom, które chcą korzystać z tych technik.

Wspieraj odtwarzanie muzyki wybranej przez kobietę podczas porodu.

analgezja niefarmakologiczna

nie oferuje przezskórnej elektrycznej stymulacji nerwów (TENS) kobietom po porodzie.

analgezja wziewna

zapewnia, że Entonox (mieszanina tlenu i podtlenku azotu w proporcji 50:50) jest dostępny we wszystkich warunkach porodu, ponieważ może zmniejszyć ból podczas porodu, ale informuje kobietę, że może powodować mdłości i zawroty głowy.

opioidy dożylne i domięśniowe

zapewniają dostępność petydyny, diamorfiny lub innych opioidów we wszystkich warunkach porodu. Należy poinformować kobietę, że leki te w ograniczonym stopniu łagodzą ból podczas porodu i mogą mieć istotne działania niepożądane zarówno u niej (senność, nudności i wymioty), jak i u dziecka (krótkotrwała depresja oddechowa i senność, która może trwać kilka dni).

poinformuj kobietę, że petydyna, diamorfina lub inne opioidy mogą zakłócać karmienie piersią.

Jeśli stosuje się opioid dożylny lub domięśniowy, należy również podać lek przeciwwymiotny.

kobiety nie powinny wchodzić do wody (basen porodowy lub kąpiel) w ciągu 2 godzin od podania opioidów lub jeśli odczuwają senność.

łagodzenie bólu w porodzie: analgezja Regionalna

informacje na temat analgezji regionalnej

Jeśli kobieta rozważa terapię regionalną, porozmawiaj z nią o ryzyku i korzyściach oraz skutkach dla jej porodu, w tym o ustaleniach i czasie związanym z przeniesieniem opieki na oddział położniczy, jeśli jest w domu lub na oddziale położniczym (postępuj zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”).

podaj informacje o znieczuleniu zewnątrzoponowym, w tym:

  • jest on dostępny tylko w oddziałach położniczych.
  • zapewnia skuteczniejsze łagodzenie bólu niż opioidy.
  • nie jest to związane z długotrwałym bólem pleców.
  • nie wiąże się to z dłuższym pierwszym etapem porodu ani zwiększoną szansą na cesarskie cięcie.
  • wiąże się to z dłuższym drugim etapem porodu i zwiększoną szansą na poród waginalny.
  • towarzyszy temu bardziej intensywny poziom monitorowania i dostępu dożylnego, co może zmniejszyć mobilność.

czas regionalnej analgezji

Jeśli kobieta rodząca prosi o regionalną analgezję, zastosuj się do jej prośby. Obejmuje to kobiety cierpiące na silny ból w ukrytym pierwszym etapie porodu.

opieka i obserwacje dla kobiet z regionalnym Analgezją

zawsze zabezpieczyć dostęp dożylny przed rozpoczęciem Regionalnego analgezji.

wstępne pobieranie i podtrzymujące wlewy płynów nie muszą być podawane rutynowo przed rozpoczęciem znieczulenia zewnątrzoponowego w małych dawkach i połączonego znieczulenia rdzeniowo-zewnątrzoponowego.

wykonaj następujące dodatkowe obserwacje u kobiet z regionalnym analgezją:

  • podczas rozpoczynania Regionalnego analgezji lub po kolejnych bolusach (10 ml lub więcej małych dawek roztworów), mierz ciśnienie krwi co 5 minut przez 15 minut.
  • Jeśli kobieta nie odczuwa bólu 30 minut po każdym podaniu miejscowego roztworu znieczulającego / opioidowego, należy wezwać lekarza anestezjologa.
  • ocenia poziom bloku SENSORYCZNEGO co godzinę.

zachęcaj kobiety z regionalnym analgezją do poruszania się i przyjmowania pozycji wyprostowanych, które uznają za wygodne podczas porodu.

Po ustaleniu należy kontynuować leczenie przeciwbólowe aż do zakończenia trzeciego etapu porodu i niezbędnej naprawy krocza.

Po potwierdzeniu pełnego rozszerzenia szyjki macicy u kobiety z regionalnym analgezją, o ile kobieta nie ma potrzeby pchania lub widoczna jest głowa dziecka, pchanie powinno zostać opóźnione o co najmniej 1 godzinę i dłużej, jeśli kobieta sobie tego życzy, po czym aktywnie zachęcaj ją do pchania podczas skurczów.

po rozpoznaniu pełnego rozszerzenia u kobiety z regionalnym analgezją, uzgodnij plan z kobietą, aby zapewnić, że poród nastąpi w ciągu 4 godzin, niezależnie od parytetu.

nie należy rutynowo stosować oksytocyny w drugim etapie porodu u kobiet z regionalnym analgezją.

wykonuj ciągłą kardiotokografię przez co najmniej 30 minut podczas zakładania regionalnej analgezji i po podaniu każdego kolejnego bolusa 10 ml lub więcej.

ustanowienie i utrzymanie regionalnej analgezji

użyj znieczulenia zewnątrzoponowego lub połączonego znieczulenia rdzeniowo–zewnątrzoponowego do ustanowienia regionalnej analgezji w porodzie.

Jeśli konieczne jest szybkie znieczulenie, należy zastosować połączone znieczulenie rdzeniowo–zewnątrzoponowe.

Połącz znieczulenie rdzeniowo–zewnątrzoponowe z bupiwakainą i fentanylem.

Utwórz znieczulenie zewnątrzoponowe miejscowym środkiem znieczulającym o niskim stężeniu i roztworem opioidów, na przykład 10-15 ml 0,0625% -0,1% bupiwakainy z 1-2 mikrogramami na ml fentanylu. Początkowa dawka znieczulenia miejscowego plus opioid jest zasadniczo dawką testową, dlatego należy podawać ostrożnie, aby upewnić się, że nie doszło do nieumyślnego wstrzyknięcia dooponowego.

w celu utrzymania znieczulenia zewnątrzoponowego w czasie porodu należy stosować miejscowo znieczulający środek znieczulający o niskim stężeniu i roztwory opioidów (0,0625% -0,1% bupiwakainy lub równoważnika w połączeniu z 2,0 mikrogramami na ml fentanylu).

nie należy rutynowo stosować wysokich stężeń roztworów znieczulenia miejscowego (0,25% lub więcej bupiwakainy lub równoważnika) w celu ustanowienia lub utrzymania znieczulenia zewnątrzoponowego.

preferowanymi sposobami podawania w celu podtrzymania znieczulenia zewnątrzoponowego są kontrolowane przez pacjenta znieczulenie zewnątrzoponowe lub przerywany bolus podawany przez personel medyczny.

monitorowanie podczas porodu

pomiar tętna płodu

oferuje okresowe osłuchiwanie tętna płodu kobietom niskiego ryzyka w ustalonym pierwszym etapie porodu we wszystkich warunkach porodu:

  • stosuj stetoskop Pinarda lub USG dopplerowskie.
  • wykonuj przerywane osłuchiwanie natychmiast po skurczu przez co najmniej 1 minutę, co najmniej co 15 minut i zapisz je jako pojedynczą szybkość.
  • Nagrywaj przyspieszenia i opóźnienia, jeśli są słyszane.
  • Palpuj puls matki, jeśli podejrzewa się nieprawidłowości tętna płodu, aby odróżnić te dwa tętna.

nie wykonuj kardiotokografii u kobiet o niskim ryzyku porodu.

zaleca ciągłą kardiotokografię, jeśli którykolwiek z następujących czynników ryzyka występuje lub pojawia się podczas porodu:

  • podejrzenie zapalenia błony naczyniowej lub posocznicy lub temperatura 38°C lub wyższa
  • ciężkie nadciśnienie tętnicze (160/110 mmHg lub wyższa)
  • stosowanie oksytocyny
  • obecność znaczącego smoły (patrz „obecność smoły”)
  • świeże krwawienie z pochwy, które rozwija się podczas porodu.

Jeśli podczas porodu występuje lub występuje którykolwiek z poniższych czynników ryzyka, należy przeprowadzić pełną ocenę wszystkich czynników wymienionych w sekcji „ocena bieżąca”:

  • wydłużony okres od zerwania błon (24 godziny lub więcej )
  • umiarkowane nadciśnienie tętnicze (150/100 do 159/109 mmHg )
  • potwierdzone opóźnienie w pierwszym lub drugim etapie porodu (patrz „opóźnienie w pierwszym lub drugim etapie” i „opóźnienie w drugim etapie”)
  • obecność nieistotnego smoły

zaleca ciągłą kardiotokografię, jeśli 2 lub więcej z powyższych czynniki ryzyka są obecne, lub każdy inny czynnik ryzyka w wykazie znajdującym się w „trwającej ocenie”) jest obecny z 1 z nich.

nie traktuj samej amniotomii z powodu podejrzenia opóźnienia w ustalonym pierwszym etapie porodu jako wskazania do rozpoczęcia ciągłej kardiotokografii.

Rozwiąż wszelkie obawy kobiety dotyczące ciągłej kardiotokografii i podaj jej następujące informacje:

  • wyjaśnij, że ciągła kardiotokografia jest używana do monitorowania bicia serca dziecka i skurczów porodowych.
  • Podaj szczegóły typów wyników, które mogą wystąpić. Wyjaśnij, że normalny ślad jest uspokajający i wskazuje, że dziecko dobrze sobie radzi z porodem, ale jeśli ślad nie jest normalny, jest mniej pewności co do stanu dziecka i zaleca się dalsze ciągłe monitorowanie.
  • wyjaśnij, że decyzje o podjęciu dalszych działań będą oparte na ocenie kilku czynników, w tym ustaleń z kardiotokografii.

jeśli zastosowano kardiotokografię ciągłą z powodu problemów wynikających z przerywanego osłuchiwania, ale nie ma żadnych cech nieutrzymujących lub nieprawidłowych (patrz Tabela 10 w oryginalnym dokumencie wytycznych) na śledzeniu kardiotokografu po 20 minutach, usuń kardiotokograf i wróć do przerywanego osłuchiwania.

Telemetria

oferta telemetrii dla każdej kobiety, która potrzebuje ciągłej kardiotokografii podczas porodu.

interpretacja śladów kardiotokografii

użyj tabel 10 i 11 w oryginalnym dokumencie wytycznych, aby zdefiniować i zinterpretować ślady kardiotokografii oraz pokierować zarządzaniem porodem dla kobiet, które mają ciągłą kardiotokografię. Tabele te zawierają i podsumowują indywidualne zalecenia dotyczące monitorowania płodu (patrz „Ogólna Opieka”, „początkowe serce płodu”, „zmienność wyjściowa”, „spowolnienie” i „przyspieszenie”) stymulacja skóry głowy płodu (patrz „odpowiedź na stymulację skóry głowy płodu”), pobieranie próbek krwi płodu (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „kiedy nie można uzyskać próbki krwi płodu”) i resuscytacja wewnątrzmaciczna (patrz „środki zachowawcze” i „resuscytacja wewnątrzmaciczna”) w niniejszych wytycznych.

Ogólna Opieka

Jeśli potrzebna jest ciągła kardiotokografia:

  • wyjaśnij kobiecie, że ograniczy to jej mobilność, zwłaszcza jeśli używany jest konwencjonalny monitoring
  • zachęcaj i pomagaj kobiecie być tak mobilną, jak to możliwe i zmieniać pozycję tak często, jak chce
  • pozostań z kobietą, aby nadal zapewniać wsparcie indywidualne
  • monitoruj stan kobiety i dziecka, a w razie potrzeby podejmuj natychmiastowe działania
  • upewnij się, że opieka pozostaje skupiona na kobiecie, a nie na śledzeniu kardiotokografii. ślad kardiotokografu jest wysokiej jakości i pomyśl o innych opcjach, jeśli tak nie jest
  • pamiętaj, że nie jest możliwe skategoryzowanie lub zinterpretowanie każdego śladu kardiotokograficznego; ważny jest w tych przypadkach wkład położniczy.

nie podejmuj żadnej decyzji o opiece nad kobietą podczas porodu wyłącznie na podstawie wyników kardiotokografii.

każda decyzja o zmianie opieki nad kobietą w czasie porodu, gdy jest na monitorze kardiotokograficznym, powinna również uwzględniać następujące kwestie:

  • raport kobiety o tym, jak się czuje
  • raport kobiety o ruchach dziecka
  • ocena samopoczucia i zachowania kobiety
  • temperatura, puls i ciśnienie krwi kobiety
  • czy w płynie owodniowym znajduje się smoła lub krew
  • jakiekolwiek objawy krwawienia z pochwy
  • jakiekolwiek leki, które przyjmuje kobieta
  • częstotliwość skurczów
  • etap i postęp porodu
  • parzystość kobiety
  • wyniki pobierania próbek krwi płodu, jeśli zostały podjęte (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i ” gdy płód Nie można uzyskać próbki krwi”)
  • odpowiedź płodu na stymulację skóry głowy, jeśli jest wykonywana (patrz „odpowiedź na stymulację skóry głowy płodu”).

podczas przeglądania śladu kardiotokografu należy ocenić i udokumentować wszystkie 4 Cechy (początkowe tętno płodu, zmienność wyjściowa, obecność lub brak spowolnienia i obecność przyspieszeń).

co godzinę uzupełniaj bieżącą opiekę udokumentowaną systematyczną oceną stanu kobiety i nienarodzonego dziecka (w tym wszelkich wyników kardiotokografii). Jeśli istnieją obawy dotyczące wyników badań kardiotokografii, należy częściej przeprowadzać tę ocenę.

należy pamiętać, że jeśli parametry kardiotokografii początkowego tętna płodu i zmienności wyjściowej są prawidłowe, ryzyko kwasicy płodu jest niskie.

wyjściowa częstość akcji serca płodu

przy ocenie wyjściowej częstości akcji serca płodu należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

  • zwykle będzie to między 110 A 160 uderzeń/minutę
  • wyjściowe tętno płodu między 100 A 109 uderzeń/minutę (po potwierdzeniu, że nie jest to tętno matki) z prawidłową zmiennością początkową i Brak zmiennych lub opóźnionych opóźnień jest normalne i nie powinno skłaniać do dalszych działań
  • stabilne wyjściowe tętno płodu między 90 a 99 uderzeń/minutę z prawidłową zmiennością początkową (po potwierdzeniu, że nie jest to tętno matki) może być prawidłową zmiennością; starsza opinia położnicza, jeśli jest niepewna.

jeśli początkowe tętno płodu wynosi od 161 do 180 uderzeń/minutę, bez innych, nie uspokajających lub nieprawidłowych cech na kardiotokografie:

  • pomyśl o możliwych przyczynach (takich jak infekcja) i odpowiednim badaniu
  • Sprawdź temperaturę i puls kobiety; jeśli któreś z nich są podniesione, zaoferuj płyny i paracetamol
  • rozpocznij jeden lub więcej środków zachowawczych (patrz zalecenie zatytułowane „środki zachowawcze).

jeśli początkowe tętno płodu wynosi od 161 do 180 uderzeń / minutę bez innych nie uspokajających lub nieprawidłowych cech na kardiotokografie, a temperatura i puls kobiety są w normie, Kontynuuj kardiotokografię i normalną opiekę, ponieważ ryzyko kwasicy płodu jest niskie.

Jeśli wyjściowe tętno płodu wynosi od 100 do 109 uderzeń/minutę lub powyżej 160 uderzeń/minutę, a na kardiotokografie znajduje się 1 Inna nie uspokajająca cecha, należy rozpocząć leczenie zachowawcze (patrz „leczenie zachowawcze”) w celu poprawy samopoczucia płodu.

jeśli początkowe tętno płodu przekracza 180 uderzeń/minutę bez innych nie uspokajających lub nieprawidłowych cech na kardiotokografie:

  • pomyśl o możliwych przyczynach (takich jak infekcja) i odpowiednim dochodzeniu
  • Sprawdź temperaturę i puls kobiety; jeśli któreś z nich zostanie podniesione, zaoferuj płyny i paracetamol
  • rozpocznij jeden lub więcej środków zachowawczych (patrz „środki zachowawcze”)
  • zaoferuj pobieranie próbek krwi płodu w celu pomiaru mleczanu lub pH (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „gdy próbki krwi płodu nie można uzyskać”), jeśli szybkość utrzymuje się powyżej 180 uderzeń / minutę pomimo środków zachowawczych.

jeśli występuje bradykardia lub pojedyncze długotrwałe spowolnienie z tętnem płodu poniżej 100 uderzeń / minutę przez 3 minuty lub dłużej:

  • rozpocznij środki zachowawcze (patrz „środki zachowawcze”)
  • pilnie poszukaj pomocy położniczej
  • przygotuj się do pilnego porodu
  • Przyspiesz poród (patrz „przyspieszanie porodu”) jeśli bradykardia utrzymuje się przez 9 minut

jeśli tętno płodu powróci w dowolnym momencie do 9 minut, ponownie Oceń każdą decyzję o przyspieszeniu porodu, w porozumieniu z kobietą.

zmienność wyjściowa

przy ocenie początkowej zmienności tętna płodu należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

  • zmienność wyjściowa zwykle wynosi 5 uderzeń/minutę lub więcej
  • przerywane okresy zmniejszonej zmienności wyjściowej są normalne, zwłaszcza podczas okresów ciszy („snu”)
  • łagodne lub niewielkie pseudosynusoidalne wzorce (oscylacje o amplitudzie 5-15 uderzeń / minutę) nie mają znaczenia.

Jeśli zmienność wyjściowa jest mniejsza niż 5 uderzeń / minutę przy prawidłowej początkowej częstości akcji serca płodu i braku zmiennego lub późnego opóźnienia:

  • rozpocznij leczenie zachowawcze (patrz „leczenie zachowawcze”), jeśli utrzymuje się przez ponad 30 minut
  • zaoferuj pobieranie próbek krwi płodu w celu pomiaru mleczanu lub pH (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „gdy próbki krwi płodu nie można uzyskać”), jeśli utrzymuje się przez ponad 90 minut.

Jeśli początkowa zmienność wynosi mniej niż 5 uderzeń / minutę przez ponad 30 minut wraz z 1 lub więcej częstoskurczem (początkowe tętno płodu powyżej 160 uderzeń / minutę), wyjściowe tętno płodu poniżej 100 uderzeń / minutę lub zmienne lub późne spowolnienie:

  • rozpocznij środki zachowawcze (patrz „środki zachowawcze”) i
  • oferują pobieranie próbek krwi płodu w celu pomiaru mleczanu lub pH (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „gdy próbki krwi płodu nie można uzyskać”).

opóźnienia

opisując opóźnienia w tętnie płodu, należy podać:

  • głębokość i czas trwania poszczególnych spowolnień
  • ich czas w odniesieniu do szczytów skurczów
  • czy częstość akcji serca płodu powraca do wartości wyjściowej
  • jak długo były obecne dla
  • czy występują z ponad 50% skurczów.

opisują opóźnienia jako „wczesne”, „zmienne” lub „późne”. Nie używaj terminów „typowy” i „nietypowy”, ponieważ mogą one powodować zamieszanie.

przy ocenie spowolnienia tętna płodu należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

  • wczesne spowolnienie jest niezbyt częste, łagodne i zwykle związane z uciskiem głowy
  • wczesne spowolnienie Bez nie uspokajających lub nieprawidłowych cech na kardiotokografie nie powinno skłaniać do dalszych działań.

jeśli obserwowane są zmienne opóźnienia rozpoczynające się od wystąpienia skurczu:

  • należy pamiętać, że są one bardzo częste, mogą być normalną cechą w nieskomplikowanym porodzie i porodzie i są zwykle wynikiem ucisku sznura
  • pomyśl o poproszeniu kobiety o zmianę pozycji lub mobilizację.

należy rozpocząć leczenie zachowawcze (patrz „leczenie zachowawcze”), jeśli obserwuje się zmienne spowolnienie przy prawidłowej początkowej częstości akcji serca płodu i prawidłowej początkowej zmienności, które są następujące:

  • spada od wartości wyjściowej o 60 uderzeń/minutę lub mniej i trwa 60 sekund lub mniej, aby powrócić do zdrowia
  • obecne przez ponad 90 minut
  • występujące z ponad 50% skurczami.

rozpocząć leczenie zachowawcze (patrz „leczenie zachowawcze”), jeśli obserwuje się zmienne spowolnienie przy prawidłowej początkowej częstości akcji serca płodu i prawidłowej początkowej zmienności, która wynosi:

  • spada od wartości wyjściowej o więcej niż 60 uderzeń/minutę lub trwa ponad 60 sekund, aby odzyskać
  • obecne do 30 minut
  • występujące z ponad 50% skurczami.

oferują pobieranie próbek krwi płodu w celu pomiaru mleczanu lub pH (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „gdy próbki krwi płodu nie można uzyskać”), jeśli nie uspokajające zmienne opóźnienia (patrz „opóźnienia”) są:

  • nadal obserwowano 30 minut po rozpoczęciu leczenia zachowawczego lub
  • z towarzyszącą częstoskurczem (początkowe tętno płodu powyżej 160 uderzeń/minutę) i (lub) zmniejszoną zmiennością początkową (poniżej 5 uderzeń/minutę).

w przypadku wystąpienia opóźnionego opóźnienia (opóźnienia, które zaczynają się po skurczu i często mają powolny powrót do wartości wyjściowej) :

  • rozpocznij środki zachowawcze (patrz „środki zachowawcze”), jeśli opóźnione spowolnienie wystąpi z ponad 50% skurczami
  • oferuj pobieranie próbek krwi płodu w celu pomiaru mleczanu lub pH (patrz „pobieranie próbek krwi płodu” i „gdy próbki krwi płodu nie można uzyskać”) i/lub Przyspiesz poród (patrz „przyspieszenie porodu”), jeśli opóźnione spowolnienie utrzymuje się przez ponad 30 minut i występuje z ponad 50% skurczów
  • podejmij działanie wcześniej, jeśli opóźnione spowolnienie towarzyszy im nieprawidłowa początkowa częstość akcji serca płodu i (lub) zmniejszona zmienność wyjściowa.

należy wziąć pod uwagę, że im dłuższe, późniejsze i głębsze pojedyncze opóźnienia, tym bardziej prawdopodobne jest wystąpienie kwasicy płodu (szczególnie jeśli opóźnieniom towarzyszy tachykardia i/lub zmniejszona zmienność wyjściowa) i podjąć działania wcześniej niż 30 minut, jeśli istnieje obawa o dobrobyt płodu.

przyspieszenie

przy ocenie przyspieszenia tętna płodu należy wziąć pod uwagę następujące czynniki:

  • obecność przyspieszeń akcji serca płodu jest na ogół oznaką, że dziecko jest zdrowe
  • brak przyspieszeń w normalnym kardiotokografie nie wskazuje na kwasicę.

środki zachowawcze

Jeśli istnieją jakiekolwiek obawy dotyczące dobrego samopoczucia dziecka, pomyśl o możliwych przyczynach i rozpocznij jeden lub więcej z następujących środków zachowawczych w oparciu o ocenę najbardziej prawdopodobnych przyczyn:

  • zachęcaj kobietę do mobilizacji lub przyjęcia pozycji lewostronnej, a w szczególności, aby uniknąć leżenia na plecach
  • oferuj płyny doustne lub dożylne
  • oferuj paracetamol, jeśli kobieta ma podwyższoną temperaturę
  • zmniejsz częstotliwość skurczów o:
    • zatrzymanie oksytocyny, jeśli jest ona stosowana (konsultant położnik powinien zdecydować, czy i kiedy ponownie uruchomić oksytocynę) i/lub
    • oferowanie leku tokolitycznego (lek zaleca się podawanie podskórne terbutaliny w dawce 0,25 mg).

poinformuj położną koordynującą i położnika o każdym wdrożeniu środków zachowawczych.

nie należy stosować tlenoterapii twarzy matki do wewnątrzmacicznej resuscytacji płodu, ponieważ może ona zaszkodzić dziecku (ale może być stosowana w przypadku wskazań matki, takich jak niedotlenienie lub jako część przedtlenienia przed potencjalnym znieczuleniem).

resuscytacja wewnątrzmaciczna

nie oferujemy amnioinfuzji do resuscytacji wewnątrzmacicznej płodu.

odpowiedź na stymulację skóry głowy płodu

Jeśli stymulacja skóry głowy płodu prowadzi do przyspieszenia tętna płodu, potraktuj to jako uspokajającą cechę. Należy wziąć to pod uwagę podczas przeglądu całego obrazu klinicznego (patrz „Ogólna Opieka”).

użyj odpowiedzi tętna płodu po stymulacji skóry głowy płodu podczas badania pochwy, aby uzyskać informacje o dobrym samopoczuciu płodu, jeśli pobieranie krwi płodu jest nieskuteczne lub przeciwwskazane.

pobieranie próbek krwi płodu

oferując pobieranie próbek krwi płodu, wyjaśnij kobiecie następujące rzeczy:

  • Dlaczego test jest zalecany.
  • próbka krwi będzie używana do pomiaru poziomu kwasu we krwi dziecka, aby zobaczyć, jak dobrze dziecko radzi sobie z porodem.
  • zabieg będzie wymagał badania pochwy przy użyciu małego urządzenia podobnego do wziernika.
  • próbka krwi zostanie pobrana z głowy dziecka, wykonując małe zadrapanie na skórze głowy dziecka. To zagoi się szybko po urodzeniu, ale istnieje niewielkie ryzyko infekcji.
  • procedura może pomóc zmniejszyć potrzebę dalszych, poważniejszych interwencji.
  • jakie mogą być różne wyniki testu (normalne, graniczne i nienormalne) i jakie działania będą następować po każdym wyniku.
  • istnieje niewielka szansa, że nie będzie możliwe uzyskanie próbki krwi (zwłaszcza jeśli szyjka macicy jest rozszerzona o mniej niż 4 cm). Jeśli nie można uzyskać próbki, konieczne może być cięcie cesarskie lub poród instrumentalny (kleszcze lub ventouse), ponieważ w przeciwnym razie nie można dowiedzieć się, jak dobrze radzi sobie dziecko.

nie należy wykonywać badania krwi płodu, jeśli występują jakiekolwiek przeciwwskazania, w tym ryzyko przeniesienia zakażenia od matki do płodu lub ryzyko zaburzeń krwawienia z płodu.

pobieraj próbki krwi płodu z kobietą w pozycji lewostronnej.

pomiar mleczanu lub pH podczas pobierania próbek krwi płodu. Odmierz mleczan, jeśli dostępny jest niezbędny sprzęt i odpowiednio przeszkolony personel; w przeciwnym razie odmierz pH.

użyj klasyfikacji wyników próbek krwi płodu przedstawionych w tabeli 12 w oryginalnym dokumencie wytycznych.

interpretować wyniki próbki krwi płodu biorąc pod uwagę wszelkie wcześniejsze pomiary mleczanu lub pH, szybkość postępu w porodzie oraz cechy kliniczne kobiety i dziecka.

poinformuj konsultanta położnika, jeśli wynik próbki krwi płodu jest nieprawidłowy.

Porozmawiaj z konsultantem, jeśli:

  • nie można uzyskać próbki krwi płodu lub
  • trzecia próbka krwi płodu jest uważana za potrzebną.

Jeśli wynik próbki krwi płodu jest prawidłowy, zaproponuj ponowne pobranie próbek nie później niż 1 godzinę później, jeśli nadal jest to wskazane przez ślad kardiotokografu lub wcześniej, jeśli widoczne są dodatkowe, nie uspokajające lub nieprawidłowe cechy.

Jeśli wynik próbki krwi płodu jest graniczny, zaproponuj ponowne pobranie próbek nie później niż 30 minut później, jeśli nadal jest to wskazane przez ślad kardiotokografu, lub wcześniej, jeśli widoczne są dodatkowe nie uspokajające lub nieprawidłowe cechy.

weź pod uwagę czas potrzebny na pobranie próbki krwi płodu podczas planowania powtórnego pobierania próbek.

Jeśli ślad kardiotokografu pozostaje niezmieniony, a wynik próbki krwi płodu jest stabilny (to znaczy mleczan lub pH jest niezmienione) po drugim badaniu, dalsze próbki mogą zostać odroczone, chyba że zauważone zostaną dodatkowe nieutwardzające lub nieprawidłowe cechy.

Gdy nie można uzyskać próbki krwi płodu

Jeśli wskazana jest próbka krwi płodu i nie można jej uzyskać, ale związana z nią stymulacja skóry głowy powoduje przyspieszenie akcji serca płodu, zdecyduj, czy kontynuować poród, czy przyspieszyć poród w świetle okoliczności klinicznych i w dyskusji z konsultantem położnikiem i kobietą.

Jeśli wskazana jest próbka krwi płodu, ale nie można jej uzyskać i nie ma poprawy w kardiotokografii, należy poinformować kobietę, że należy przyspieszyć poród (patrz „przyspieszyć poród”).

prowadzenie dokumentacji

aby zapewnić dokładne prowadzenie dokumentacji dla kardiotokografii:

  • upewnij się, że zegary daty i czasu na monitorze kardiotokografu są prawidłowo ustawione
  • etykiety z imieniem i nazwiskiem kobiety, datą urodzenia i numerem szpitala lub numerem krajowej służby zdrowia (NHS), datą i pulsem kobiety Na początku monitorowania.

poszczególne jednostki powinny opracować system rejestrowania istotnych zdarzeń wewnątrzporodowych (na przykład badanie pochwy, pobieranie próbek krwi płodu i umiejscowienie zewnątrzoponowego) w standardowych notatkach i / lub na śladach kardiotokograficznych.

przechowuj ślady kardiotokografu przez 25 lat i, jeśli to możliwe, przechowuj je elektronicznie.

w przypadkach, gdy istnieje obawa, że dziecko może doświadczyć opóźnienia rozwoju, kserokopia śladów kardiotokografii i przechowywać je w nieskończoność w przypadku możliwych niekorzystnych skutków.

upewnij się, że systemy znaczników są dostępne dla wszystkich śladów kardiotokografu, jeśli są przechowywane oddzielnie od zapisów kobiety.

opracuj systemy znaczników, aby zapewnić, że ślady kardiotokografu usunięte w dowolnym celu (takim jak zarządzanie ryzykiem lub do celów dydaktycznych) mogą być zawsze zlokalizowane.

wstępne pęknięcie błon w terminie

nie należy wykonywać badania wziernikowego, jeśli jest pewność, że błona pękła.

Jeśli nie ma pewności, czy doszło do pęknięcia błony, zaproponuj kobiecie badanie wziernikowe w celu ustalenia, czy błony pękły. Unikaj cyfrowego badania pochwy w przypadku braku skurczów.

poinformuj kobiety z pękniętymi błonami przed porodem w terminie, że:

  • ryzyko poważnej infekcji noworodków wynosi 1%, a nie 0.5% dla kobiet z nienaruszonymi błonami
  • 60% kobiet z pęknięciem przedoperacyjnym błon zacznie rodzić w ciągu 24 godzin
  • indukcja porodu (opieka nad kobietami, które mają indukcję porodu jest objęta podsumowaniem NGC z wytycznymi Nicei indukcja porodu ) jest odpowiednia około 24 godzin po pęknięciu błon.

do momentu rozpoczęcia indukcji lub jeśli kobieta wybierze leczenie oczekujące po 24 godzinach:

  • nie oferuj wymazów z pochwy i pomiaru białka C-reaktywnego matki
  • aby wykryć jakiekolwiek infekcje, które mogą się rozwijać, radź kobiecie, aby rejestrowała temperaturę co 4 godziny w godzinach czuwania i natychmiast zgłaszała każdą zmianę koloru lub zapachu utraty pochwy
  • poinformuj kobietę, że kąpiel lub prysznic nie jest związany ze wzrostem infekcji, ale może być związany z stosunkiem seksualnym.

oceniaj ruchy płodu i częstość akcji serca przy pierwszym kontakcie, a następnie co 24 godziny po zerwaniu błon, gdy kobieta nie rodzi, i radź kobiecie, aby natychmiast zgłaszała jakiekolwiek zmniejszenie ruchów płodu.

jeśli poród nie rozpoczął się 24 godziny po zerwaniu błon, należy poradzić kobiecie, aby urodziła dziecko w miejscu, w którym jest dostęp do usług noworodkowych, i pozostać w szpitalu przez co najmniej 12 godzin po porodzie.

pierwszy etap pracy

Zobacz „definicje ukrytych i ustalonych pierwszych etapów pracy” w celu określenia pierwszego etapu pracy.

nie proponuj ani nie doradzaj interwencji klinicznej, jeśli poród postępuje normalnie, a kobieta i dziecko mają się dobrze.

we wszystkich stadiach porodu kobiety, które opuściły normalną ścieżkę opieki z powodu rozwoju powikłań, mogą powrócić do niej, jeśli/gdy powikłanie zostanie rozwiązane.

Czas trwania pierwszego etapu

informuje kobiety, że podczas gdy czas trwania pierwszego etapu porodu różni się między kobietami:

  • pierwsze porody trwają średnio 8 godzin i są mało prawdopodobne, aby trwały ponad 18 godzin
  • drugie i kolejne porody trwają średnio 5 godzin i są mało prawdopodobne, aby trwały ponad 12 godzin.

obserwacje podczas ustalonego pierwszego etapu

nie wykorzystują rutynowo oceny słownej z wykorzystaniem numerycznego wyniku bólu.

użyj obrazkowego zapisu pracy (partogramu) po ustaleniu pracy.

W przypadku gdy partogram zawiera linię działania, użyj zalecenia Światowej Organizacji Zdrowia 4-godzinnej linii działania.2

zanotuj następujące obserwacje w pierwszym etapie porodu:

  • półgodzinna dokumentacja częstości skurczów
  • tętno godzinne
  • 4-godzinna temperatura i ciśnienie krwi
  • częstotliwość oddawania moczu
  • wykonaj badanie pochwy (patrz „ocena wstępna”) 4-godzinne lub jeśli istnieje obawa o postęp lub w odpowiedzi na życzenia kobiety (po badaniu palpacyjnym brzucha i ocenie utraty pochwy).

jeśli spełnione są którekolwiek ze wskazań do przeniesienia (patrz „wstępna ocena”), należy przenieść kobietę na opiekę położniczą. Stosować się do ogólnych zasad przekazywania opieki opisanych w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”.

stale uwzględniać emocjonalne i psychologiczne potrzeby kobiety, w tym jej pragnienie uśmierzenia bólu.

zachęcaj kobietę do komunikowania jej potrzeby analgezji w dowolnym momencie podczas porodu.

2anonymous (1994) World Health Organization partograph in management of labour. Program „zdrowie matki i bezpieczne macierzyństwo” Światowej Organizacji Zdrowia. Lancet 343: 1399-404. Zobacz także badanie WHO Multicountry dotyczące zdrowia matek i noworodków.

Możliwe rutynowe interwencje w pierwszym etapie

nie oferują rutynowego pakietu znanego jako aktywne zarządzanie porodem (ciągłe wsparcie indywidualne; ścisła definicja ustalonej pracy; wczesna rutynowa amniotomia; rutynowe 2-godzinne badanie pochwy; oksytocyna w przypadku powolnego porodu).

w normalnych postępujących porodach nie należy rutynowo wykonywać amniotomii.

nie stosować rutynowo połączonej wczesnej amniotomii z zastosowaniem oksytocyny.

opóźnienie w pierwszym etapie

jeśli podejrzewa się opóźnienie w ustalonym pierwszym etapie, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

  • Parzystość
  • rozszerzenie szyjki macicy i tempo zmian
  • skurcze macicy
  • stacja i pozycja części prezentującej
  • stan emocjonalny kobiety
  • skierowanie do odpowiedniego pracownika służby zdrowia

oferują kobiecie wsparcie, nawodnienie oraz odpowiednie i skuteczne uśmierzenie bólu.

jeśli podejrzewa się opóźnienie w ustalonym pierwszym etapie, należy ocenić wszystkie aspekty postępu w porodzie podczas diagnozowania opóźnienia, w tym:

  • rozszerzenie szyjki macicy o mniej niż 2 cm w ciągu 4 godzin w przypadku pierwszych porodów
  • rozszerzenie szyjki macicy o mniej niż 2 cm w ciągu 4 godzin lub spowolnienie postępu porodu w przypadku drugich lub kolejnych porodów
  • obniżenie i rotacja głowy dziecka
  • zmiany siły, czasu trwania i częstotliwości skurczów macicy.

w przypadku rozpoznania opóźnienia należy przenieść kobietę do opieki położniczej. Postępuj zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w ” ogólnych zasadach przekazywania opieki.”

jeśli podejrzewa się opóźnienie w ustalonym pierwszym etapie porodu, należy rozważyć amniotomię u wszystkich kobiet z nienaruszonymi błonami, po wyjaśnieniu procedury i poradzie, że skróci ona poród o około godzinę i może zwiększyć siłę i ból skurczów.

niezależnie od tego, czy kobieta zgodziła się na amniotomię, należy zalecić wszystkim kobietom z podejrzeniem opóźnienia w ustalonym pierwszym etapie porodu wykonanie badania pochwy 2 godziny później i zdiagnozować opóźnienie, jeśli postęp jest mniejszy niż 1 cm.

dla kobiet z nienaruszonymi błonami, u których potwierdzono opóźnienie w ustalonym pierwszym etapie porodu, należy zalecić kobiecie amniotomię i powtórne badanie pochwy 2 godziny później, czy jej błony są pęknięte, czy nienaruszone.

dla wszystkich kobiet z potwierdzonym opóźnieniem w ustalonym pierwszym etapie porodu:

  • Przenieś kobietę do opieki położniczej w celu dokonania przeglądu położniczego i podjęcia decyzji o opcjach zarządzania, w tym o zastosowaniu oksytocyny (postępuj zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”)
  • wyjaśnij jej, że stosowanie oksytocyny po samoistnym lub sztucznym pęknięciu błon spowoduje przesunięcie czasu porodu, ale nie wpłynie na sposób porodu ani na inne wyniki.

w przypadku kobiety wielodzietnej z potwierdzonym opóźnieniem w ustalonym pierwszym etapie porodu położnik powinien wykonać pełną ocenę, w tym badanie palpacyjne brzucha i badanie pochwy, przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oksytocyny.

Oferta dla wszystkich kobiet z opóźnieniem w ustalonym pierwszym etapie wsparcia porodowego i skutecznej ulgi w bólu.

poinformuj kobietę, że oksytocyna zwiększy częstotliwość i siłę jej skurczów, a jej stosowanie będzie oznaczało, że jej dziecko powinno być stale monitorowane. Zaproponuj kobiecie znieczulenie zewnątrzoponowe przed uruchomieniem oksytocyny.

Jeśli stosuje się oksytocynę, należy upewnić się, że czas między przyrostami dawki nie jest częstszy niż co 30 minut. Zwiększ oksytocynę, aż pojawią się 4-5 skurczów w ciągu 10 minut. (Patrz ” Pomiar Tętna Płodu.”)

zaleca kobiecie przeprowadzenie badania pochwy 4 godziny po rozpoczęciu stosowania oksytocyny w ustalonym porodzie:

  • Jeśli rozszerzenie szyjki macicy zwiększyło się o mniej niż 2 cm po 4 godzinach stosowania oksytocyny, konieczna jest dalsza kontrola położnicza w celu oceny konieczności cesarskiego cięcia.
  • Jeśli rozszerzenie szyjki macicy zwiększyło się o 2 cm lub więcej, zaleca się 4-godzinne badania pochwy.

drugi etap porodu

definicja drugiego etapu

do celów niniejszych wytycznych należy stosować następujące definicje porodu:

  • pasywny drugi etap porodu:
    • stwierdzenie pełnego rozszerzenia szyjki macicy przed lub w przypadku braku mimowolnych skurczów wydalających.
  • początek aktywnego drugiego etapu porodu:
    • dziecko jest widoczne
    • skurcze wydalnicze ze stwierdzeniem pełnego rozszerzenia szyjki macicy lub inne objawy pełnego rozszerzenia szyjki macicy
    • aktywny wysiłek matki po potwierdzeniu pełnego rozszerzenia szyjki macicy przy braku skurczów wydalniczych.

obserwacje w drugim etapie

wykonaj następujące obserwacje w drugim etapie porodu, zapisz wszystkie obserwacje na partogramie i oceń, czy przekazanie opieki może być konieczne (patrz „ocena w toku”) :

  • półgodzinna dokumentacja częstości skurczów
  • godzinne ciśnienie krwi
  • ciągła 4-godzinna temperatura
  • częstotliwość oddawania moczu
  • oferuje badanie pochwy (patrz „ocena w toku”) co godzinę w aktywnym drugim etapie lub w odpowiedzi na życzenia kobiety (po badaniu palpacyjnym brzucha i ocenie utraty pochwy).

    ponadto:

  • Kontynuuj uwzględnianie emocjonalnych i psychologicznych potrzeb kobiety.
  • oceniaj postępy, które powinny obejmować zachowanie kobiety, skuteczność pchania i samopoczucie dziecka, biorąc pod uwagę pozycję i stanowisko dziecka Na początku drugiego etapu. Czynniki te pomogą w podjęciu decyzji o terminie dalszego badania pochwy i konieczności przeniesienia do położniczej opieki led.
  • wykonuj przerywane osłuchiwanie tętna płodu natychmiast po skurczu przez co najmniej 1 minutę, co najmniej co 5 minut. Palpuj puls kobiety co 15 minut, aby odróżnić dwa tętna.
  • należy stale rozważyć pozycję kobiety, nawodnienie, strategie radzenia sobie i łagodzenie bólu w drugim etapie.

Czas trwania drugiego etapu i definicja opóźnienia

dla kobiety bezpłodnej:

  • oczekuje się, że poród nastąpi w ciągu 3 godzin od rozpoczęcia aktywnego drugiego etapu u większości kobiet
  • zdiagnozować opóźnienie w czynnym drugim etapie, gdy trwało to 2 godziny i skierować kobietę do pracownika służby zdrowia przeszkolonego w celu podjęcia operacyjnego porodu pochwy, jeśli nie jest bliski porodu.

dla kobiety wielodzietnej:

  • poród powinien nastąpić w ciągu 2 godzin od rozpoczęcia aktywnego drugiego etapu u większości kobiet
  • zdiagnozować opóźnienie w aktywnym drugim etapie, gdy trwało ono 1 godzinę i skierować kobietę do pracownika służby zdrowia przeszkolonego w celu podjęcia operacyjnego porodu pochwy, jeśli poród nie jest bliski.

w przypadku kobiety niewzruszonej, podejrzewane opóźnienie, jeśli postęp (pod względem rotacji i/lub opadania części prezentującej) jest niewystarczający po 1 godzinie aktywnego drugiego etapu. Zaproponuj badanie pochwy, a następnie zaproponuj amniotomię, jeśli błony są nienaruszone.

w przypadku kobiety wieloosobowej podejrzane opóźnienie, jeśli postęp (pod względem rotacji i/lub opadania części prezentującej) jest niewystarczający po 30 minutach aktywnego drugiego etapu. Zaproponuj badanie pochwy, a następnie zaproponuj amniotomię, jeśli błony są nienaruszone.

Jeśli pełne rozszerzenie szyjki macicy zostało potwierdzone u kobiety bez Regionalnego analgezji, ale nie ma potrzeby pchania, wykonaj dalszą ocenę po 1 godzinie.

oksytocyna w drugim etapie

należy rozważyć stosowanie oksytocyny, z ofertą Regionalnego analgezji, u kobiet nierównomiernych, jeśli skurcze są niewystarczające na początku drugiego etapu.

pozycja kobiety i pchanie w drugim etapie

zniechęcają kobietę do leżenia na plecach lub pół plecach w drugim etapie porodu i zachęcają ją do przyjęcia każdej innej pozycji, która uzna za najbardziej wygodną.

poinformuj kobietę, że w drugim etapie powinna kierować się własną chęcią pchania.

Jeśli pchanie jest nieskuteczne lub na żądanie kobiety, zaproponuj strategie wspomagania porodu, takie jak wsparcie, zmiana pozycji, opróżnienie pęcherza moczowego i zachęta.

interwencje Śródporodowe w celu zmniejszenia urazu krocza

nie wykonują masażu krocza w drugim etapie porodu.

technika „hands on” (pilnowanie krocza i zginanie głowy dziecka) lub „hands poised” (z rękami z krocza i głowy dziecka, ale w gotowości) może być wykorzystana do ułatwienia spontanicznego porodu.

nie oferuj sprayu lidokainy w celu zmniejszenia bólu w drugim etapie porodu.

nie wykonuj rutynowej nacięcie krocza podczas samoistnego porodu pochwy.

poinformuj każdą kobietę z ciężkim urazem krocza w wywiadzie, że jej ryzyko ponownego ciężkiego urazu krocza nie jest zwiększone w następnym porodzie, w porównaniu z kobietami, które mają pierwsze dziecko.

nie wykonuj rutynowej nacięcie krocza przy porodzie pochwy po poprzednim urazie trzeciego lub czwartego stopnia.

aby kobieta, która doznała urazu trzeciego lub czwartego stopnia, mogła dokonać świadomego wyboru, porozmawiaj z nią o przyszłym sposobie porodu, obejmując:

  • aktualna pilność lub objawy nietrzymania moczu
  • stopień poprzedniego urazu
  • ryzyko nawrotu
  • sukces przeprowadzonej naprawy
  • psychologiczny efekt poprzedniego urazu
  • Zarządzanie porodem.

poinformuj każdą kobietę z niedojrzałym okaleczeniem narządów płciowych o ryzyku trudności w badaniu pochwy, cewnikowaniu i zastosowaniu elektrod do skóry głowy płodu. Poinformuj ją o ryzyku opóźnienia w drugim etapie i samoistnej skaleczenia wraz z koniecznością wykonania przedniego nacięcie krocza i możliwą potrzebą defibulacji podczas porodu.

w przypadku wykonania nacięcie krocza, zalecaną techniką jest nacięcie śródstopia pochodzące z czworościanu pochwy i zwykle skierowane na prawą stronę. Kąt do osi pionowej powinien wynosić od 45 do 60 stopni w czasie nacinania krocza.

wykonaj nacięcie krocza, jeśli istnieje potrzeba kliniczna, taka jak poród instrumentalny lub podejrzenie kompromisu płodu.

przed wykonaniem nacięcie krocza należy wykonać testowaną skuteczną analgezję, z wyjątkiem sytuacji awaryjnych z powodu ostrego uszkodzenia płodu.

poród w wodzie

poinformuj kobiety, że nie ma wystarczających dowodów wysokiej jakości, aby wesprzeć lub zniechęcić do rodzenia w wodzie.

opóźnienie w drugim etapie

w przypadku opóźnienia w drugim etapie porodu lub gdy kobieta jest nadmiernie przygnębiona, szczególnie ważne jest wsparcie i wrażliwa zachęta oraz potrzeba znieczulenia/znieczulenia.

położnik powinien ocenić kobietę z potwierdzonym opóźnieniem w drugim etapie (po przeniesieniu do opieki położniczej, zgodnie z ogólnymi zasadami przeniesienia opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przeniesienia opieki”) przed rozważeniem zastosowania oksytocyny.

Po wstępnej ocenie położniczej kobiety z opóźnieniem w drugim etapie, utrzymuj stały przegląd położniczy co 15-30 minut.

instrumentalny poród i opóźniony drugi etap

pomyśl o oferowaniu Instrumentalnego porodu, jeśli istnieje obawa o dobre samopoczucie dziecka lub jest przedłużony drugi etap.

wybór instrumentu zależy od równowagi okoliczności klinicznych i doświadczenia lekarza.

ponieważ poród instrumentalny jest zabiegiem operacyjnym, należy zalecić kobiecie wykonanie skutecznego znieczulenia.

Jeśli kobieta odmawia znieczulenia, podczas porodu należy podać blok pudendalny połączony ze znieczuleniem miejscowym krocza.

Jeśli istnieje obawa o kompromis płodu, zaproponuj albo sprawdzone skuteczne znieczulenie, albo, jeśli czas na to nie pozwala, blok pudendalny połączony z miejscowym znieczuleniem krocza podczas porodu Instrumentalnego.

poradź kobiecie, aby wykonała cesarskie cięcie, jeśli poród pochwy nie jest możliwy (patrz podsumowanie NGC w sekcji cesarskiego cięcia Nicei).

przyspieszenie porodu

jeśli poród musi być przyspieszony z przyczyn matczynych lub płodowych, Oceń zarówno ryzyko dla dziecka, jak i bezpieczeństwo kobiety. Oceny powinny obejmować:

  • stopień pilności
  • wyniki kliniczne badania jamy brzusznej i pochwy
  • wybór sposobu porodu (i czy użyć kleszczy lub ventouse, jeśli wskazane jest poród instrumentalny)
  • przewidywany stopień trudności, w tym prawdopodobieństwo powodzenia w przypadku próby porodu Instrumentalnego
  • lokalizacja
  • Dowolny czas, który może być potrzebny do przeniesienia do opieki położniczej
  • potrzeba dodatkowego znieczulenia lub znieczulenia
  • / li >

  • preferencje kobiety.

Porozmawiaj z kobietą i jej towarzyszem urodzenia o tym, dlaczego należy przyspieszyć poród i jakie są opcje.

poinformuj zespół o stopniu pilności.

Zapisz Czas, w którym zapadła decyzja o przyspieszeniu porodu.

trzeci etap porodu

Należy zapewnić, aby Opieka lub interwencje były wrażliwe na to i zminimalizować separację lub zakłócenia w życiu matki i dziecka.

definicja trzeciego etapu

do celów niniejszych wytycznych użyj następujących definicji:

  • trzeci etap porodu to czas od narodzin dziecka do wydalenia łożyska i błon.
  • aktywne zarządzanie trzecim etapem obejmuje pakiet opieki obejmujący następujące składniki:
    • rutynowe stosowanie leków uterotonicznych
    • odroczone zaciskanie i cięcie przewodu
    • kontrolowana trakcja przewodu po oznakach oddzielenia łożyska.
  • fizjologiczne zarządzanie trzecim etapem obejmuje pakiet opieki, który obejmuje następujące składniki:
    • brak rutynowego stosowania leków uterotonicznych
    • brak zacisku sznura, dopóki pulsacja nie zostanie zatrzymana
    • dostarczanie łożyska wysiłkiem matki.

przedłużony trzeci etap

zdiagnozuj przedłużony trzeci etap porodu, jeśli nie zostanie ukończony w ciągu 30 minut od porodu z aktywnym leczeniem lub w ciągu 60 minut od porodu z leczeniem fizjologicznym. Postępuj zgodnie z zaleceniami pod „zatrzymane łożysko” w sprawie zarządzania zatrzymanym łożyskiem.

obserwacje w trzecim etapie

zapisują następujące obserwacje dla kobiety w trzecim etapie porodu:

  • jej ogólny stan fizyczny, pokazany przez jej kolor, oddychanie i jej własny raport o tym, jak czuje się
  • utrata krwi z pochwy.

Jeśli wystąpi krwotok poporodowy, zatrzymane łożysko lub zapaść matki lub jakiekolwiek inne obawy dotyczące samopoczucia kobiety:

  • przenieść ją do opieki położniczej (zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”)
  • przeprowadzać częste obserwacje w celu oceny, czy konieczna jest resuscytacja.

aktywne i fizjologiczne Zarządzanie trzecim etapem

wyjaśnij kobiecie, czego spodziewać się po każdym pakiecie opieki nad zarządzaniem trzecim etapem porodu oraz korzyściami i ryzykiem związanym z każdym z nich.

wyjaśnij kobiecie, że aktywne zarządzanie:

  • skraca trzeci etap w porównaniu z leczeniem fizjologicznym
  • wiąże się z nudnościami i wymiotami u około 100 na 1000 kobiet
  • wiąże się z około 13 na 1000 ryzykiem krwawienia o objętości większej niż 1 litr
  • wiąże się z około 14 na 1000 ryzykiem przetoczenia krwi.

wyjaśnij kobiecie, że fizjologiczne zarządzanie:

  • wiąże się z nudnościami i wymiotami u około 50 na 1000 kobiet
  • wiąże się z około 29 na 1000 ryzykiem krwawienia o objętości większej niż 1 litr
  • wiąże się z około 40 na 1000 ryzykiem przetoczenia krwi.

Porozmawiaj ponownie z kobietą podczas wstępnej oceny porodowej (patrz „wstępna ocena”) o różnych opcjach zarządzania trzecim etapem i sposobach wspierania jej podczas porodu łożyska i zapytaj, czy ma jakieś preferencje.

zaleca kobiecie aktywne Postępowanie w trzecim etapie, ponieważ wiąże się to z mniejszym ryzykiem krwotoku poporodowego i (lub) transfuzji krwi.

Jeśli kobieta o niskim ryzyku krwotoku poporodowego prosi o fizjologiczne Postępowanie w trzecim etapie, wesprzyj ją w wyborze.

dokumentuj w zapisach decyzję uzgodnioną z kobietą o zarządzaniu trzecim etapem.

w celu aktywnego leczenia należy podać 10 J.M. oksytocyny we wstrzyknięciu domięśniowym po urodzeniu przedniego ramienia lub bezpośrednio po urodzeniu dziecka i przed zaciśnięciem i przecięciem przewodu. Używaj oksytocyny, ponieważ wiąże się ona z mniejszą liczbą działań niepożądanych niż oksytocyna i ergometryna.

Po podaniu oksytocyny zacisnąć i przeciąć przewód.

  • nie zaciskaj przewodu przed 1 minutą od urodzenia dziecka, chyba że istnieje obawa o integralność przewodu lub dziecko ma bicie serca poniżej 60 uderzeń/minutę, które nie jest coraz szybsze.
  • zaciskaj przewód przed 5 minutami, aby wykonać kontrolowaną trakcję przewodu w ramach aktywnego zarządzania.
  • Jeśli kobieta zażąda, aby przewód został zaciśnięty i przecięty później niż 5 minut, wesprzyj ją w wyborze.

po przecięciu przewodu należy zastosować kontrolowaną trakcję przewodu.

wykonaj kontrolowaną trakcję Sznurka jako część aktywnego zarządzania dopiero po podaniu oksytocyny i objawach oddzielenia łożyska.

Zapisz czas zaciskania Sznurka zarówno w zarządzaniu aktywnym, jak i fizjologicznym.

należy zalecić zmianę leczenia fizjologicznego na aktywne, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

  • krwotok
  • łożysko nie zostanie dostarczone w ciągu 1 godziny od urodzenia dziecka.

oferują zmianę z fizjologicznego zarządzania na aktywne zarządzanie, jeśli kobieta chce skrócić trzeci etap.

nie należy stosować rutynowo infuzji oksytocyny lub prostaglandyny w trzecim etapie porodu.

zatrzymane łożysko

zabezpiecz dostęp dożylny, jeśli łożysko jest zatrzymane i wyjaśnij kobiecie, dlaczego jest to potrzebne.

nie stosować środków do żył pępowinowych, jeśli łożysko jest zachowane.

nie należy stosować dożylnie leków oksytocytycznych rutynowo w celu dostarczenia zatrzymanego łożyska.

podać dożylnie leki oksytocytyczne, jeśli łożysko jest zatrzymane i kobieta ma nadmierne krwawienie.

jeśli łożysko jest zachowane i istnieje obawa o stan kobiety:

  • Zaproponuj badanie pochwy, aby ocenić potrzebę podjęcia ręcznego usunięcia łożyska
  • wyjaśnij, że ta ocena może być bolesna i Doradź jej, aby miała analgezję.

Jeśli kobieta zgłosi nieodpowiednie działanie przeciwbólowe podczas badania, należy przerwać badanie i natychmiast zająć się tym.

jeśli badanie macicy jest konieczne, a kobieta nie jest jeszcze na oddziale położniczym, zorganizuj pilny transfer (zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w sekcji „Ogólne zasady przekazywania opieki”).

nie należy wykonywać badania macicy ani ręcznego usuwania łożyska bez znieczulenia.

krwotok poporodowy

czynniki ryzyka

zalecają kobietom z czynnikami ryzyka krwotoku poporodowego rodzić w oddziale położniczym, gdzie dostępne są więcej możliwości leczenia w nagłych wypadkach.

  • czynniki ryzyka przedporodowego:
    • poprzedni utrzymany krwotok z łożyska lub poporodowy
    • poziom hemoglobiny u matki poniżej 85 g/litr w momencie rozpoczęcia porodu
    • wskaźnik masy ciała (BMI) większy niż 35 kg/m2
    • Wielka wieloparytowość (parytet 4 lub więcej)
    • krwotok przedporodowy
    • nadmierna rozciągliwość macicy (na przykład ciąża mnoga, wielowodzie lub makrosomia)
    • istniejące nieprawidłowości macicy
    • łożysko nisko leżące
    • wiek matki Powyżej 35 lat
  • czynniki ryzyka porodu:
    • Indukcja
    • wydłużenie pierwszego, drugiego lub trzeciego etapu porodu
    • stosowanie oksytocyny
    • przyspieszanie porodu
    • poród operacyjny lub cesarskie cięcie.

Jeśli kobieta ma czynniki ryzyka krwotoku poporodowego, zaznacz je w swoich notatkach, a następnie opracuj i przedyskutuj z nią plan opieki obejmujący trzeci etap porodu.

Postępowanie

jeśli kobieta ma krwotok poporodowy:

  • zadzwoń po pomoc
  • daj natychmiastowe leczenie kliniczne:
    • opróżnianie pęcherza moczowego i
    • masaż macicy i
    • leki maciczne i
    • płyny dożylne i
    • kontrolowana trakcja rdzenia, jeśli łożysko nie zostało jeszcze dostarczone
  • stale oceniaj utratę krwi i stan kobiety oraz identyfikuj źródło krwawienia
  • podaj dodatkowy tlen
  • zorganizuj przeniesienie kobiety do opieki położniczej zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”).

w ramach leczenia pierwszego rzutu krwotoku poporodowego należy podać w bolusie jeden z następujących leków:

  • oksytocyna (10 J.M. dożylnie) lub
  • Ergometryna (0, 5 mg domięśniowo) lub
  • oksytocyna połączona z ergometryną (5 J. M. / 0, 5 mg domięśniowo).

w razie potrzeby Zaproponuj leczenie drugiego rzutu krwotoku poporodowego. Żaden szczególny lek uterotoniczny nie może być zalecany w porównaniu z innymi; opcje obejmują:

  • powtórz bolus:
    • Oxytocin (intravenous)
    • Ergometrine (intramuscular, or cautiously intravenously)
    • Combined oxytocin and ergometrine (intramuscular)
  • Misoprostol
  • Oxytocin infusion
  • Carboprost (intramuscular).

Assess the need for adjuvant options for managing significant continuing postpartum haemorrhage, including:

  • Tranexamic acid (intravenous)
  • Rarely, in the presence of otherwise normal clotting factors, rFactor VIIa, in consultation with a haematologist.

Przydziel członka zespołu opieki zdrowotnej do pozostania z kobietą i jej towarzyszem (- ami) porodowym, wyjaśnij, co się dzieje, odpowiedz na wszelkie pytania i zaoferuj wsparcie w całej sytuacji awaryjnej.

jeśli krwotok nadal trwa:

  • wykonaj badanie w znieczuleniu
  • upewnij się, że macica jest pusta i napraw uraz
  • przed operacją rozważ tamponadę balonową.

należy pamiętać, że żaden szczególny zabieg chirurgiczny nie może być zalecany w porównaniu z żadnym innym w leczeniu krwotoku poporodowego.

Służba położnicza i pogotowie ratunkowe powinny mieć odpowiednie strategie, aby szybko i prawidłowo reagować, jeśli kobieta ma krwotok poporodowy w jakimkolwiek otoczeniu.

opieka nad noworodkiem

wstępna ocena noworodka i więzi Matka–Dziecko

zapisuje punktację Apgar rutynowo po 1 i 5 minutach dla wszystkich urodzeń.

Zapisz czas od urodzenia do wystąpienia regularnych oddechów.

Jeśli dziecko urodzi się w złym stanie (na podstawie nieprawidłowego oddychania, tętna lub tonu):

  • postępuj zgodnie z zaleceniami pod „resuscytacja noworodkowa” i
  • pobieraj sparowane próbki krwi pępowinowej do analizy gazowej krwi, po zaciśnięciu przewodu za pomocą 2 zacisków.

Kontynuuj ocenę i rejestrowanie stanu dziecka, dopóki nie poprawi się i nie ustabilizuje.

nie należy rutynowo pobierać sparowanych próbek krwi pępowinowej (do analizy gazowej krwi).

upewnij się, że drugi zacisk umożliwiający podwójne zaciskanie przewodu jest dostępny we wszystkich ustawieniach urodzenia.

zachęcaj kobiety do kontaktu skóra-skóra z ich dziećmi tak szybko, jak to możliwe po urodzeniu3.

aby dziecko było ciepłe, suche i przykryło je ciepłym, suchym kocem lub ręcznikiem, zachowując kontakt skóry z kobietą.

unikaj separacji kobiety i jej dziecka w ciągu pierwszej godziny po urodzeniu w ramach rutynowych procedur poporodowych, na przykład ważenia, mierzenia i kąpieli, chyba że środki te są wymagane przez kobietę lub są niezbędne do natychmiastowej opieki nad dzieckiem.3

zachęcaj do rozpoczęcia karmienia piersią jak najszybciej po porodzie, najlepiej w ciągu 1 godziny.3

Zapisz obwód głowy, temperaturę ciała i wagę urodzeniową wkrótce po pierwszej godzinie po urodzeniu.

przystąpić do wstępnego badania w celu wykrycia wszelkich poważnych nieprawidłowości fizycznych i zidentyfikowania wszelkich problemów, które wymagają skierowania.

upewnij się, że każde badanie lub leczenie dziecka jest podejmowane za zgodą rodziców i w ich obecności lub, jeśli nie jest to możliwe, z ich wiedzą.

3 zalecenia dotyczące natychmiastowej opieki poporodowej (w ciągu 2 godzin po urodzeniu) zostały dostosowane do wytycznych NICE dotyczących opieki poporodowej; należy zapoznać się z tym w celu uzyskania dalszych wskazówek dotyczących opieki po urodzeniu.

resuscytacja noworodka

w pierwszych minutach po urodzeniu należy ocenić stan dziecka – w szczególności oddychanie, tętno i ton – w celu ustalenia, czy konieczna jest resuscytacja zgodnie z akredytowanymi w kraju wytycznymi dotyczącymi resuscytacji noworodka.

wszyscy pracownicy służby zdrowia opiekujący się kobietami podczas porodu powinni co roku uczestniczyć w kursie resuscytacji noworodków, który jest zgodny z akredytowanymi w kraju wytycznymi dotyczącymi resuscytacji noworodków.

we wszystkich ustawieniach urodzeniowych:

  • należy pamiętać, że konieczne będzie wezwanie pomocy, jeśli dziecko potrzebuje resuscytacji, i odpowiednio zaplanować
  • upewnić się, że istnieją urządzenia do resuscytacji i przeniesienia dziecka w inne miejsce, jeśli to konieczne
  • opracować ścieżki awaryjnego skierowania zarówno dla kobiety, jak i dziecka, i wdrożyć je, jeśli to konieczne.

jeśli noworodek potrzebuje podstawowej resuscytacji, zacznij od powietrza.

w sytuacji awaryjnej, w której dziecko potrzebuje resuscytacji, przydziel członka zespołu opieki zdrowotnej, aby porozmawiał z kobietą i wszystkimi towarzyszami porodu.

opieka nad dziećmi w obecności smółki

w obecności dowolnego stopnia smółki:

  • nie ssać górnych dróg oddechowych dziecka (nosogardzieli i jamy ustnej) przed urodzeniem ramion i tułowia
  • nie ssać górnych dróg oddechowych dziecka (nosogardzieli i jamy ustnej), jeśli dziecko ma normalne oddychanie, tętno i ton
  • nie intubować, jeśli dziecko ma normalne oddychanie, tętno i ton.

Jeśli stwierdzono znaczącą obecność smółki (patrz „obecność smółki”), a dziecko nie ma normalnego oddychania, tętna i tonu, należy postępować zgodnie z akredytowanymi w kraju wytycznymi dotyczącymi resuscytacji noworodków, w tym wczesnej laryngoskopii i ssania w warunkach bezpośredniego widzenia.

Jeśli stwierdzono znaczne smoły i dziecko jest zdrowe, należy uważnie obserwować dziecko w oddziale z natychmiastowym dostępem do neonatologa.

wykonuj te obserwacje w 1 i 2 godzinie życia, a następnie 2-godzinnie do 12 godzin życia.

Jeśli nie było istotnej smółki, obserwuj dziecko w 1 i 2 godzinie życia we wszystkich ustawieniach urodzeniowych.

jeśli którakolwiek z poniższych sytuacji jest obserwowana po jakimkolwiek stopniu smółki, poproś neonatologa o ocenę dziecka (przenieś zarówno kobietę, jak i dziecko, jeśli są w domu lub w wolnostojącym oddziale położniczym, zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”):

  • częstość oddechów powyżej 60 na minutę
  • obecność chrząkania
  • częstość akcji serca poniżej 100 lub powyżej 160 uderzeń/minutę
  • czas napełniania kapilary powyżej 3 sekund
  • temperatura ciała 38°C lub wyższa lub 37,5°C w odstępie 2 razy 30 minut
  • nasycenie tlenem poniżej 95% (pomiar nasycenia tlenem jest opcjonalny po nieistotnym smołowie)
  • obecność sinicy centralnej, potwierdzona pulsoksymetrią, jeśli jest dostępna.

wyjaśnij kobiecie ustalenia i poinformuj ją o tym, na co zwrócić uwagę i z kim rozmawiać, jeśli ma jakiekolwiek obawy.

dzieci urodzone u kobiet z pęknięciem Prelabour błon w okresie

uważnie obserwować każde dziecko urodzone u kobiet z pęknięciem prelabour błon w okresie (więcej niż 24 godziny przed rozpoczęciem ustalonego porodu) w okresie przez pierwsze 12 godzin życia (po 1 godzinie, 2 godzinach, 6 godzinach i 12 godzinach) we wszystkich ustawieniach. Zawierać ocenę:

  • Temperatura
  • częstość akcji serca
  • częstość oddechów
  • obecność chrząkania oddechowego
  • znamienna recesja podżebrowa
  • obecność zaostrzenia nosa
  • obecność sinicy centralnej, potwierdzona pulsoksymetrią, jeśli jest dostępna
  • perfuzja skóry oceniona przez uzupełnienie naczyń włosowatych
  • wiotkość, ogólne samopoczucie i karmienie.

w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów należy zwrócić się do neonatologa o ocenę dziecka (przenieść zarówno kobietę, jak i dziecko, jeśli są w domu lub w wolnostojącym oddziale położniczym, zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”).

Jeśli u kobiety nie ma oznak zakażenia, nie należy podawać antybiotyków ani kobiecie, ani dziecku, nawet jeśli błony były pęknięte przez ponad 24 godziny.

Jeśli istnieją dowody infekcji u kobiety, przepisaj pełny cykl dożylnych antybiotyków o szerokim spektrum działania.

doradzić kobietom z prelabour pęknięcia błon, aby natychmiast poinformować swoich pracowników służby zdrowia o wszelkich wątpliwościach, jakie mają na temat samopoczucia ich dziecka w ciągu pierwszych 5 dni po urodzeniu, szczególnie w ciągu pierwszych 12 godzin, gdy ryzyko zakażenia jest największe.

nie należy wykonywać badań krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego i/lub posiewu powierzchniowego u dziecka bezobjawowego.

skieruj dziecko z jakimkolwiek objawem możliwej sepsy lub urodzić się kobiecie, która ma dowody na zapalenie błony naczyniowej, natychmiast do specjalisty opieki noworodka.

opieka nad kobietą po urodzeniu

wstępna ocena

wykonaj następujące obserwacje kobiety po urodzeniu:

  • Zapisz jej temperaturę, puls i ciśnienie krwi. Przenieść kobietę (z dzieckiem) do opieki położniczej, jeśli spełnione są którekolwiek z istotnych wskazań wymienionych w zaleceniu przeniesienia kobiety do opieki położniczej (patrz „trwająca ocena”).
  • skurcz macicy i lochia
  • zbadaj łożysko i błony: oceń ich stan, budowę, naczynia sznurkowe i kompletność. Przenieś kobietę (z dzieckiem) do opieki położniczej, jeśli łożysko jest niekompletne.
  • wczesna ocena stanu emocjonalnego i psychicznego kobiety w odpowiedzi na poród i poród.
  • udane opróżnienie pęcherza moczowego. Oceń, czy przenieść kobietę (z dzieckiem) do opieki położniczej po 6 godzinach, jeśli jej pęcherz jest namacalny i nie jest w stanie przekazać moczu.

w przypadku przeniesienia kobiety Na opiekę położniczą należy stosować się do ogólnych zasad przekazywania opieki opisanych w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”).

Pielęgnacja krocza

Zdefiniuj uraz krocza lub narządów płciowych spowodowany przez łzawienie lub nacięcie krocza w następujący sposób:

  • pierwszy stopień – uraz tylko skóry
  • drugi stopień – uraz mięśni krocza, ale nie zwieracza odbytu
  • trzeci stopień – uraz krocza obejmujący kompleks zwieracza odbytu:
    • 3a – mniej niż 50% grubości zewnętrznego zwieracza odbytu rozdarty
    • 3b – ponad 50% grubości zewnętrznego zwieracza odbytu rozdarty
    • 3C – rozdarty wewnętrzny zwieracz odbytu.
  • IV stopień – uszkodzenie krocza obejmujące kompleks zwieracza odbytu (zwieracz zewnętrzny i wewnętrzny odbytu) oraz nabłonek odbytu.

przed oceną urazu narządów płciowych:

  • wyjaśnij kobiecie, co jest zaplanowane i dlaczego
  • oferuj znieczulenie wziewne
  • Zapewnij dobre oświetlenie
  • Ustaw kobietę tak, aby była komfortowa i aby struktury narządów płciowych były wyraźnie widoczne.

wykonaj wstępne badanie delikatnie i z czułością. Można to zrobić w bezpośrednim okresie po urodzeniu.

jeśli uraz narządów płciowych zostanie zidentyfikowany po urodzeniu, zaproponuj dalszą systematyczną ocenę, w tym badanie odbytnicy.

w systematycznej ocenie urazów narządów płciowych:

  • dalsze wyjaśnienie tego, co jest planowane i dlaczego
  • potwierdzenie przez kobietę, która zbadała skuteczną miejscową lub regionalną analgezję jest na miejscu
  • wizualna ocena stopnia urazu krocza w celu uwzględnienia zaangażowanych struktur, wierzchołka urazu i oceny krwawienia
  • badanie odbytnicy w celu oceny, czy doszło do uszkodzenia zewnętrznego lub wewnętrznego zwieracza odbytu, jeśli istnieje podejrzenie, że mięśnie krocza są uszkodzone.

upewnij się, że czas tej systematycznej oceny nie zakłóca więzi matki z dzieckiem, chyba że kobieta ma krwawienie, które wymaga pilnej uwagi.

pomóż kobiecie przyjąć pozycję, która umożliwia odpowiednią wizualną ocenę stopnia urazu i naprawy. Utrzymuj tę pozycję tylko tak długo, jak jest to konieczne do systematycznej oceny i naprawy. Jeśli nie jest możliwe odpowiednie oszacowanie urazu, należy przenieść kobietę (z dzieckiem) do opieki położniczej, zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”).

zasięgnij porady bardziej doświadczonej położnej lub położnika, jeśli nie ma pewności co do charakteru lub zakresu urazu. Przenieść kobietę (z dzieckiem) na opiekę położniczą (zgodnie z ogólnymi zasadami przekazywania opieki opisanymi w „ogólnych zasadach przekazywania opieki”), jeśli naprawa wymaga dalszej ekspertyzy chirurgicznej lub anestezjologicznej.

udokumentuj systematyczną ocenę i jej wyniki w pełni, ewentualnie obrazowo.

wszyscy pracownicy służby zdrowia powinni uczestniczyć w szkoleniu w zakresie oceny i naprawy krocza/narządów płciowych oraz zapewnić utrzymanie tych umiejętności.

wykonaj naprawę krocza tak szybko, jak to możliwe, aby zminimalizować ryzyko infekcji i utraty krwi.

podczas wykonywania naprawy krocza:

  • upewnij się, że testowana skuteczna analgezja jest na miejscu, stosując infiltrację do 20 ml 1% lidokainy lub równoważnej
  • uzupełnij zewnątrzoponowe lub w razie potrzeby włóż znieczulenie rdzeniowe.

Jeśli kobieta zgłosi w którymś momencie niewystarczające złagodzenie bólu, należy natychmiast to zgłosić.

doradzić kobiecie, że w przypadku urazu pierwszego stopnia, rana powinna być zszyta w celu poprawy gojenia, chyba że krawędzie skóry są dobrze przeciwstawione.

doradzić kobiecie, że w przypadku urazu drugiego stopnia należy zszywać mięsień w celu poprawy gojenia.

Jeśli skóra jest przeciwna po zszyciu mięśnia w urazie drugiego stopnia, nie ma potrzeby zszywania go.

Jeśli skóra wymaga szycia, użyj techniki ciągłej subcuticular.

wykonaj naprawę krocza przy użyciu techniki ciągłego, Nie blokowanego szycia ściany pochwy i warstwy mięśniowej.

użyj wchłanialnego syntetycznego materiału do zszywania krocza.

oferuj doodbytnicze niesteroidowe leki przeciwzapalne rutynowo po naprawie krocza urazu pierwszego i drugiego stopnia, pod warunkiem, że leki te nie są przeciwwskazane.

podczas wykonywania napraw krocza należy przestrzegać następujących podstawowych zasad:

  • Naprawa urazu krocza przy użyciu technik aseptycznych.
  • Sprawdź sprzęt i policz wymazy i igły przed i po zabiegu.
  • dobre oświetlenie jest niezbędne, aby zobaczyć i zidentyfikować struktury.
  • zapewnia, że trudna trauma jest naprawiana przez doświadczonego lekarza w znieczuleniu ogólnym lub regionalnym.
  • włóż cewnik na 24 godziny, aby zapobiec zatrzymaniu moczu.
  • zadbaj o dobre dopasowanie anatomiczne rany i zwróć uwagę na wyniki kosmetyczne.
  • wykonaj badanie odbytnicy po zakończeniu naprawy, aby upewnić się, że materiał szwu nie został przypadkowo wprowadzony przez błonę śluzową odbytnicy.
  • Po zakończeniu naprawy udokumentuj dokładne szczegółowe zestawienie obejmujące zakres urazu, sposób naprawy i użyte materiały.
  • przekaż kobiecie informacje na temat stopnia urazu, ulgi w bólu, diety, higieny i znaczenia ćwiczeń miednicy i podłogi.

definicje:

Siła zaleceń

niektóre zalecenia można sformułować z większą pewnością niż inne. Grupa ds. rozwoju wytycznych (GDG) wydaje zalecenie oparte na kompromisie między korzyściami a szkodami wynikającymi z interwencji, z uwzględnieniem jakości dowodów stanowiących podstawę. W przypadku niektórych interwencji GDG jest przekonana, że biorąc pod uwagę informacje, na które spojrzała, większość pacjentów wybrałaby interwencję. Sformułowanie użyte w zaleceniach zawartych w niniejszych wytycznych oznacza pewność, z jaką zalecenie zostało sporządzone (moc zalecenia).

interwencje, które muszą (lub nie muszą) być stosowane

GDG zwykle używa „must” lub „must not” tylko wtedy, gdy istnieje prawny obowiązek stosowania zalecenia. Czasami GDG używa „must” (lub „must not”), jeśli konsekwencje nieprzestrzegania zalecenia mogą być bardzo poważne lub potencjalnie zagrażające życiu.

interwencje, które powinny (lub nie powinny) być stosowane – „mocne” zalecenie

GDG używa słowa „oferuj” (i podobnych słów, takich jak „polecaj” lub „doradzaj”), gdy jest przekonany, że dla zdecydowanej większości pacjentów interwencja przyniesie więcej dobra niż szkody i będzie opłacalna. Podobne formy wyrazów (np. ” nie oferuj…”) stosuje się, gdy GDG jest przekonane, że interwencja nie przyniesie korzyści większości pacjentów.

interwencje, które można zastosować

GDG stosuje „rozważ”, gdy jest przekonany, że interwencja przyniesie więcej korzyści niż szkody dla większości pacjentów i będzie opłacalna, ale inne opcje mogą być równie opłacalne. Wybór interwencji i to, czy w ogóle ją mieć, jest bardziej prawdopodobne, że będzie zależeć od wartości i preferencji pacjenta niż od silnej rekomendacji, dlatego pracownik służby zdrowia powinien poświęcić więcej czasu na rozważanie i omawianie opcji z pacjentem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.