Test

‘waarheid’ heeft altijd een bijzondere relatie gehad met de politiek. Niet per se gezien als een politieke deugd, de zorg voor de waarheid heeft geavanceerde politieke analyses van sociale en historische contexten van de waarheid-vertellen, het bestuderen van ook grotere maatschappelijke transformaties langs leugen-en valse identiteiten. Dit wetenschappelijke werk is gericht op het bevorderen van sociale en culturele verklaringen van de rol van waarheid in de politiek. De politieke erfenis van de verlichting, met haar focus op burgergezag en rationaliteit, heeft samen met de opkomst van westerse industriële samenlevingen de behoefte aan wetenschappelijke expertise veroorzaakt en kan worden gezien als de bron van de moderne culturele opgang van de wetenschap die een notie van waarheid heeft gebracht als een ‘gezonde kennis’.Deze gedegen kennis moet nog worden bewezen dat het juist of gerechtvaardigd is om legitimiteit te verwerven in het beleidsproces. Het recht om te weten, een van de cruciale pijlers van liberale democratieën, heeft daarom een arena van goede kennis gecreëerd, in die zin dat allerlei soorten expertise worden besproken, verdedigd, geloofd of ontkend. De komst van de’ evidence-based ‘beleidsanalyse, die blijkbaar de principes van een deskundige Autoriteit volgt, signaleert ook een impliciete erkenning van de kritiek, en brengt de’ argumentatie ‘en de’ performance ‘ van de gedegen kennis naar voren.Het jaar 2017 was een jaar waarin zo ’n arena van argumentatie en performance werd getoond, waarbij tegelijkertijd een zekere breuk van de waarheid werd onthuld waarvan we dachten dat die in de huidige liberaal-democratische regimes was ondergebracht: tegen het einde van het jaar 2016 classificeerde het Oxford Dictionary’ post-truth ‘ als het woord van het jaar. Dit was geen verrassing, want dat jaar werd gekenmerkt door snelle verspreiding van wat werd bestempeld als ‘fake news ‘en de Algemene dreiging van’ post-truth ‘ gepresenteerd voor waarheidsproductie in wetenschap en politiek. Tegelijkertijd hebben diverse populistische opstanden het Liberaal-Democratische idee van pluraliteit van kennis ondermijnd, dat het afschildert als een’ elitaire expertise ‘ of ideologische agenda van liberale elites. Bovendien werd de kritiek op academische kennis een cruciaal argument tijdens het Brexit-debat of het eerste jaar van de regering van Trump. Terwijl politieke experts op zoek zijn naar legale manieren om de productie en verspreiding van nepnieuws in sociale media te beperken, zijn wetenschappers opgeroepen om op te staan tegen post-truth bewegingen en systematisch wetenschappelijk onderzoek te verdedigen. Over het geheel genomen is het maatschappelijk middenveld iteratief afgeschilderd als de Democratische kracht die postfactualisme moet bestrijden.Maar hoewel de publieke verdediging van de waarheid verschillende vormen heeft aangenomen en een breder conceptueel debat heeft geïnspireerd over de manieren waarop liberale democratieën niet alleen waarheid maar ook twijfel en controverse omarmen, hebben sommige recente politieke ontwikkelingen erop gewezen dat al deze instrumenten van het kritische onderzoek tegelijkertijd in de handen van populisten en feitenontkenners kunnen eindigen. Sommigen suggereerden zelfs dat de liberale democratie de neiging en verspreiding van post-factualisme heeft vergemakkelijkt, omdat het pluraliteit van kennis heeft geprezen en is gebouwd op sociale constructie van feiten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.